Een Travellerspoint blog

Yakje rijden

Dinsdag ochtend werd ik wakker en keek uit mijn raam. Blauwe lucht! Ik had ondanks de vermoeidheid en andere hoogteziekte kwaaltjes meteen zin om Lhasa in te rennen, maar Randy en Carolien lagen nog rustig te slapen. Niet heel veel later gingen we dan toch op weg naar het POTALAPALEIS! Van veraf kon je 'm al zien, want hij is echt gi-gan-tisch! We liepen richting het ultra-chinese plein dat ervoor ligt en ik kon niet wachten tot ik het hele paleis voor me zou zien. Ik was wel de enige die haast had, want die andere twee vonden het niet heel interessant allemaal. En dan kom je op het plein aan, kijk je naar rechts en zie je DIT!!!

TE vet! Maar inmiddels was de blauwe lucht verdwenen dus stelde ik voor om een andere keer terug te komen om echt het paleis in te gaan. In plaats daarvan liepen we naar het gebied rondom de Jokhang tempel. Het meest tibetaanse gebied van de stad en daardoor natuurlijk vol met backpackertjes. Maar echt te leuk om daar door de straatjes te lopen. Overal om je heen lopen monniken gezellig met elkaar te kletsen in rode gewaden, lopen mensen in traditionele kledij te bidden en wordt yakvlees, -boter, en -thee verkocht. TIBET!

Misschien was het al een beetje duidelijk dat alles in Tibet helemaal perfect was. Op twee dingetjes na; mijn Duitse reisgenootjes. Nee dat klikte niet al te best... Ik dacht alleen dat ik aan ze vast zou zitten omdat we gezamelijk een permit hebben aangevraagd. Toch stelde ik voor even 'op te splitsen' zodat ik mooi even tijd had om wat telefoontjes te plegen. En wat bleek: ik was zo vrij als een vogel. 's Middags heb ik ze meteen gezegd dat ik liever alleen verder wilde gaan en dat vonden ze eigenlijk geen probleem. Zo! Ik was weer alleen! O wacht, maar om in Tibet rond te reizen moet je met minimaal vier personen zijn...

Ik verhuisde naar een hostel midden in het Tibetaanse gebeuren en ging 's avonds wat drinken in de bar. En tadaaaa daar kwamen drie mensen binnen lopen die nog een 'vierde' nodig hadden. Wel een beetje onhandig dat ik niet de enige was die met ze meewilde... Ik ging niet al te laat naar bed, want mijn hoogte-hoofdpijn was op z'n hoogtepunt die dag... Ik ging lekker slapen in mijn 12-persoons dorm met 11 Chinezen en ik. Ohhh, en Chinezen houden hun kop niet he! Nee, die socializen IN de dorm tot een uur of twee.

De volgende dag sprak ik met 'de drie' af om samen gezellig in de rij te gaan staan voor kaartjes voor het potala paleis. Want achteraf bleek dat je een dag ervoor met je PASPOORT in je hand kaartjes moest halen. Terwijl we in de rij stonden hadden we het over hoe de tour eruit zou moeten zien. Op dat moment was het voor mij al vrij zeker dat ik dus medereizigers gevonden had! Na drie uur hadden we de kaartjes in onze handen en gingen we een paar travel agents af. We hebben meteen dezelfde dag nog geboekt. Als in: ik vertrek morgen richting Nepal!

Maar toen had ik ineens nog maar twee dagen in Lhasa te gaan en had ik eigenlijk nog niet zoveel gezien. Donderdag ochtend ging ik dus maar de Jokhang tempel van binnen bekijken. De meest heilige (lees: toeristische) tempel van Tibet. Voor de deur lagen mensen masaal te bidden. Ik weet niet of jullie iets weten over de Tibetaanse bedevaart. Maar mensen komen van gigantisch ver en gaan al biddend in een paar maanden naar Lhasa. Eerst staan ze rechtop, maken daarna een soort duikvlucht waardoor ze plat op hun buik landen en daarna staan ze weer op. Ze gaan staan op het punt waar hun handen zijn gekomen en zo kruipen ze meter voor meter vooruit. Echt te bizar om dat hier overal om je heen te zien! De binnenkant van de tempel was eigenlijk veel te druk om ervan te kunnen genieten. Maar hoe dan ook zijn Tibetaanse tempels erg mooi! Lekker rommelig en vol met wierook, boedha's en monniken. De grootste hal was ontzettend mysterieus: hartstikke donker en een oerwoud van kleden en beelden. En een vrij overheersende geur van wierook uiteraard.

Het dak van de Jokhang tempel

Ik liep nog wat rond over de markt om vrij snel daarna het Potala paleis van binnen te gaan bekijken. Echt van buiten is dat ding zo verschrikkelijk indrukwekkend! Een zekere Chinese muur haalt het er bij mij niet bij... Maar als je daarna naar binnen loopt is het net het grootste poppenhuis in de wereld. Overal scheve kleine kamertjes in bonte kleuren geverfd. De muren hangen helemaal vol, op de grond liggen hier en daar kussens verspreidt en goud is er in overvloed! Wel grappig als je al die Chinese tourgroups door het paleis ziet gaan. Helemaal gefascineerd door deze zekere Dalai Lhama! Haha, volgens mij hebben ze geen idee waarom die Dalai Lhama nu niet meer in zijn prachtige poppenhuis mag wonen. Binnen mochten helaas geen foto's gemaakt worden...

Allemaal leuk een aardig hoor, maar er moest natuurlijk nog wel EEN dingetje gezien worden in Lhasa. Juistem: de GOUDEN YAK! (filmpje komt snel) Ik kan er verder weinig aan toevoegen, behalve dat het TE VET was om 'm nu dan toch in het echt te zien

Vandaag maakte in een dagtrip naar Namtso lake. Zogezegd het hoogste meer ter wereld, maar volgens wikipedia is dit niet helemaal juist. Maakt niet uit, hetis gewoon ontzettend mooi daar, dus zat ik vanochtend om 7 uur in de tourbus. De reis duurde een uur of vijf doordat we hier een daar een 'foto'stop maakten. Niet dat er dan heel veel te zien was, maar wel konden we toevallig van alles kopen van lokale straatarme verkopers. Verder was de trip super Tibetaans: uitgestrekte graslanden met yaks en bergen. Voordat ik de woorden 'echt zooo mooi' en 'geweldig' en 'vet' te vaak ga gebruiken is hier een foto-overzicht van mijn dagtripje! Echt zoooo mooi, geweldig en vet!!

--------------------------------------------------------------------------------

Al zes reacties:

Zit je daar nou op een Jak?! Te veeeeeet! Echt ‘n geweldig verhaal, en alvast heel veel plezier in Nepal gewenst!
Els - 21-07-07 - 13:35

Toen jij een paar weken geleden schreef dat je nu in je eentje voor vijf mensen moest avonturieren heb je het niet bepaald overdreven. Waar haal je de energie vandaan?
PS. Heb je de nieuwste Harry Potter ook al aangeschaft, of is ie daar nog niet te verkrijgen?
Bart - 21-07-07 - 16:04

vanuit een zonnig Kos, supermooie foto’s en een geweldig verhaal. TOT SNEL1111\n\n\n\n
christa - 22-07-07 - 13:38

Lekkere Yaks heb je daar! Leuk je nog gesproken te hebben en veel plezier met je Ieren!
Geert - 23-07-07 - 21:03

Tof Yakje heb je daar, Sanne! Kan je er niet zo eentje mee naar Nederland nemen? Kunnen we ook hier Yakje rijden!! Have fun in Tibet/ Nepal de gekste!
Karlijn - 24-07-07 - 20:24

Sanne,
Wat is het cool vet en mooooooiiiii ongelofelijk wat zou ik daar graag bij willen zijn. Heb pas op tv nog een reportage gezien over de pelgrimage naar de Jokhang. Heb genoten van je verhaal en nog meer van de foto’s. Ineke
ineke (Email) - 09-08-07 - 10:23

Geplaatst door Sanne.A 8:06 Gearchiveerd in China Reacties (0)

Vier dagen treinen

Woensdag avond had ik een stel vrienden uitgenodigd om samen uit eten te gaan. Wel een beetje aan de vroege kant, want om 20.00 moest ik iedereen verlaten en op weg naar het treinstation. Heel gezellig allemaal en heel erg dubbel. Het was op dat moment absoluut niet leuk om gedag te zeggen tegen sommigen, maar O O O wat had ik een zin om op weg te gaan. Dus om 20.00 zaten Carolien en ik in de taxi, met pijn in mijn hart wierp ik mijn laatste blik op Shanghai.

Nou dag he!

Eenmaal op het treinstation zaten we geduldig te wachten aangezien we veel te vroeg waren. Alleen gebeurde er maar niks... Geen massa's mensen die elkaar verdrukten om vooraan in de rij te staan, geen groene lettertjes met 'JULLIE MOGEN'. Helemaal niks! Toen we gingen vragen wanneer de trein zou gaan kregen we het antwoord: "ja, maar die is nu al weg he!". WHAAAATTT!! Ik geloof niet dat ik helemaal onder woorden kan brengen hoe dat voelt... Niet leuk! Maar gelukkig konden we zonder gezeur onze kaartjes omruilen voor de trein van morgen. Lees: een langzamere trein. En even later zaten we weer in een taxi terug Shanghai in... Donderdag 14.45 zaten we keurig netjes op tijd in onze trein richting Chengdu.

Het viel me eigenlijk alles mee die treinreizen. Ik denk dat mijn langste reis tot nu toe zo'n 20 uur is geweest, deze was 40 uur! Carolien en ik maakten snel vriendjes met de Chinezen in onze coupe om op hun onderste bedden te kunnen zitten overdag. Wij hadden allebij bovenste bedden namelijk. Dat houdt in dat als ik in mijn bed lig en wil weten hoe laat het is, ik mijn kop stoot. Maar vriendjes maken is belachelijk makkelijk als je Chinees praat, want dan ben je echt ZOO interessant. Het was een wat oudere trein en dus lekker rommelig. Om onze tijd te doden huurden we een DVD-speler voor een paar uur en kochten we zelfs een tetris-spelletje. Vrijdag voor het eerst in mijn leven een hele dag in een trein doorgebracht.

Zaterdag ochtend kwamen we nog voor zevenen aan in Chengdu. We dumpten onze tassen in een hostel en gingen meteen op weg naar de pandaatjes. Ik was benieuwd hoe die schattige pandabeertjes op hobbelpaarden gegroeid waren. Het viel alleen een beetje tegen want we waren er te laat. Dat wil zeggen dat alle panda's binnen in hun hok liggen te slapen. Ik heb wel een paar van de kleintjes gezien, maar die waren dus inmiddels groot en laten binnen in hun hok te slapen... Wel hadden we geluk, want 15 dagen ervoor was er weer een nieuwe geboren. Aww... een 10cm lange giant panda!

Wat zijn ze groot geworden he

Daarna haalden we de kaartjes op. Randy kwam ook aan op het vliegveld en met zijn drieen gingen we inkopen doen. En ja hoor, 20.30 zaten we weer in de trein! Wat was in zenuwachtig geweest zeg! Eindelijk met DE trein naar Tibet! Het was duidelijk een stuk luxer dan de vorige trein. We hadden dit keer zelf een onderste bed dus hoefden we geen vrienden te maken met de rest. Maar ja, we waren natuurlijk wel weer de enige buitenlanders in de trein, dus voor we het wisten hing iedereen aan onze lippen. "Zijn jullie hier studenten? Waar komen jullie vandaan? Oooh, Holland, daar hebben ze toch windmolens? Waar gaan jullie heen?" Zondag brachten we de hele dag weer door in de trein. Ik had een veel te dik boek bij me en duizend andere dingen om te doen, maar ik heb niks uitgevoerd en de hele dag uit mijn raam zitten staren. Want wat was het MOOI! Van hoge groene bergen met kolkende rivieren ertussen, tot kale woestijnachtige gebieden. Maar stiekem zat ik natuurlijk te wachten op de volgende dag. De dag waarin we door Tibet zouden rijden! Ik ging vroeg mijn bed in (kan ook niet anders, rond tienen gaat zonder waarschuwing het licht uit in de trein) zodat ik vroeg wakker zou worden.

Ik en mijn geliefde treinkaartje

Noodles slurpen in de trein

Ik sliep vrij slecht die nacht doordat de lucht veel te droog en koud was door de airconditioning. Ik deed mijn ogen vanmorgen open, maar deed ze snel weer dicht: AUW! Koppijn!! Alles pijn! Misselijk! Koud! Ik was ziek... Ik weet niet zo goed of het van het hoogteverschil kwam maar het was geen pretje. Als ik het af en toe op kon brengen om mijn hoofd op te tillen zag ik de meest fantasitsche dingen buiten, maar het lukte gewoon niet om naast het raampje te gaan zitten. Ik moest echt liggen. Toch kreeg ik zo hier en daar genoeg mee. Ik kan het misschien het beste omschrijven als 'buitenaards mooi'. Zelfs een simpel groen glooiend grasland ziet er op 4000 meter hoogte heel bizar uit. Echt geweldig allemaal! Ook reden we kilometers lang door niets dan ijzige bergen. Grotendeels bestond het uitzicht uit een grote grasvlakten met yaks (Yeah), met op de achtergrond geweldig mooie bergen. De meren en de lucht waren niet te geloven zo blauw, maar dat kan ook komen doordat ik al maanden niks zie dan grijze zooi in Shanghai). De luidspreker tetterde onaangebroken over wat er allemaal onderweg te zien was met hier en daar een prachig Chinees popnummertje. We probeerden te verstaan wat ze zeiden, maar veel verder dan "dit is de grootste" en "dit is de hoogste" en "dit is de beste" kwamen we niet.

Windowsachtergronden zijn over een maand te bestellen bij mij thuis

Rond een uur of drie ging het godzijdank weer een stukje beter met me. Ik kreeg weer hoop dat het na een nachtje slapen weer goed zou komen en ik dus niet een week lang ziek op bed zou liggen... Ergens zat ik wel te balen dat ik precies deze dag ziek moest zijn, want wat heb ik een moeite voor deze treinkaartjes moeten doen zeg! Maar aan de andere kant heb ik toch nog vrij veel meegekregen van alles om me heen en ik kan alleen maar zeggen dat het heel veel goed voorspelt voor de komende tijd. En dan kom je ineens na vier dagen en nachten treinen aan in Lhasa. LHASA! Ik moet zeggen dat ik nog niet veel gedaan heb. Mijn tas naar het hostel sjouwen en naar een restaurantje lopen was absoluut genoeg voor vandaag. Ik voel me na elke drie stappen al moe. Dus ik ga vanavond hier leuk rondhangen en dan morgen... YYEEAAYYY ik ben in Tibet!

--------------------------------------------------------------------------------

Al zes reacties:

Whoeoehoeee Tibet!
Ik ben jaloers Sanne, echt!
Janneke - 16-07-07 - 16:09

Tibet!!!!!!!! WHOOOOOOOOOOOHOOOOOOOOOOOOOO! Check it out!
...maar Tibet is toch geen land (lees: China).
Jens - 16-07-07 - 17:20

Omgomgomgomgomgomgomgomgomg!
Geniet ervan, Sanne!
Els - 16-07-07 - 18:13

Klinkt echt r-r-r-relaxed :)
Mirjam - 17-07-07 - 12:46

OMG! Doe je goed, Sanne! Pas je wel een beetje op voor de verschikkelijke sneeuwman?
Geert - 17-07-07 - 17:31

Sanne wat geweldig lijkt me dat Tibet. Ik ben een beetje “jaloers” maak maar veel foto’s dan kan ik het ook een beetje meebeleven.
Ineke (Email) - 17-07-07 - 23:04

Geplaatst door Sanne.A 8:05 Gearchiveerd in China Reacties (0)

Nou dag he, wereldstad

Er ging net een niet allerdaagse gedachte door mijn hoofd: "Ik ben klaar met m'n tentamens. En nu pak ik morgen een trein richting Tibet!" Ik geloof dat ik het nog niet helemaal besef, want anders was ik druk bezig met vrolijk in het rond springen. Wel is m'n maag helemaal van streek. OMG, Tibet! Maar waarschijnlijk ben ik ook te moe om vrolijk rond te springen... en daarnaast duurt het nog bijna een week voordat ik er ook echt ben.

Mijn laatste week Shanghai was wel een klein beetje anders dan ik me had voorgesteld. Ik had de vibe helemaal te pakken en probeerde zo hard als ik maar kon iedereen mee te krijgen om leuke dingen te doen. Maar ja, ik ben zo'n beetje de enige de meteen na de tentamens vertrekt dus de rest heeft na de tentamens nog genoeg tijd voor leuke dingen. Nu werd er alleen maar gestudeerd. Door iedereen... Nou gezellig dan. Afgelopen weekend had ik me dus ook keihard op m'n studie moeten richten, maar mijn hoofd vertikte grotendeels mee te werken. Veel wilskracht was er niet te vinden in mij, nee, ik was dus druk bezig mensen over te halen om leuke dingen te doen!

Gelukkig is het me wel gelukt om Zaterdag nog met vier mensen naar een Teppanyaki restaurant te gaan. Want ik kan Shanghai niet verlaten zonder me nog een maal onbeperkt lam te eten aan vis. Alleen een beetje jammer dat we eigenlijk allemaal niet zo'n honger hadden...

Zondag toch nog maar een keertje naar de Brunch in Sasha's met Sam en Rob. Ik had al verwacht dat die twee pas tegen het einde op zouden komen dagen, dus nam ik mijn studieboeken mee. Olijfje eten, hoofdstukje leren, zalm naar binnen werken, karakters opschrijven.

Maandag keek ik vlak voor mijn speaking toets in welk lokaal we moesten zijn. En op het schema stond het schokkende nieuws dat... we de volgende dag al reading zouden hebben in plaats van woensdag. Oeps, daar was ik niet echt op berekend. Als die pukkols dat nou gewoon in de eerste plaats even goed zeggen! De speaking toets ging prima. Ik had me er nauwelijks op voorbereid, want een half uur voordat je moet, krijg je de toets al in handen, zoadat je je voor kan bereiden. Mijn tactiek was dus 'niet onnodig dat hele boek in mijn hoofd stampen, maar een half uur van te voren de dingen doornemen die gevraagd worden'. En dat werkte helemaal prima. Ik moest samen met Tom. Tom was een beetje zelfdestructief bezig en vertikte het om de opgaven door te lezen, met als gevolg dat ik naast hem wel een stukje beter was... We hebben lekker zitten keuvelen over verschillen in het verkeer tussen Amerika, Nederland en China. Ook hebben we een verschrikkelijk boeiende dialoog gevoerd over 'mijn favoriete seizoen'. Maar dat zat wel goed dus.

Gisteren avond ben ik als een GEK gaan leren voor reading... Listening heb ik maar even links laten liggen, want dat is een stuk minder stamp werk. Toen ik eindelijk alles enigszins in mijn hoofd had ben ik meteen mijn bed in gegaan waar ik nog lang rond heb liggen tollen door al die rare streepjes en klanken in mijn hoofd. Ik heb echt voor geen meter geslapen, maar zat vanochtend om 8.30 klaar voor de listening toets. De eerste vier vragen waren vrij demotiverend: "Waar hebben ze het in godsnaam over!?" Later werd het wel ietsje beter, maar om te zeggen dat het fantastisch ging: neen. En dat terwijl ik de laatste tijd een stuk beter mee kan komen in de les. Nee, geen 9.7 deze keer. Meteen daarna reading. En gelukkig, dat was weer verschrikkelijk makkelijk, zoals het hoort op JiaoTong University!

En nu. Nu ben ik klaar. Alles afgerond en bijna klaar om morgen te vertrekken. Ik kijk echt verschrikkelijk uit om deze stad te verlaten. Want zomer in Shanghai is niet bepaald paradijselijk. De temperatuur komt hier nauwelijks onder de 35 graden. In combinatie met de beheurlijke vervuiling is het dus geen pretje om in te ademen op het moment. Verder 'voel' je ook hitte van andere voorwerpen en mensen af komen. Als je een straat oversteekt en er rijdt een bus vlak voor je voeten, dan voel je 'm voorbij gaan. Gadverdamme! Echt niet leuk meer.

Maar oooh, wat ga ik deze stad verschrikkelijk missen! Want wat was het hier leuk! Ik heb gewoon vier maanden lang in een echte wereldstad gewoond. En in een goedkope. Haha, ik heb hier een leven kunnen leiden als van een miljonair. Absoluut bizar natuurlijk; Constant uit eten, uit in de chique-ste bars ooit, kleding laten maken door de kleermaker en absoluut je voeten niet vermoeien, nee constant taxi's nemen. Nee dat is misschien iets TE rooskleurig. Shanghai is natuurlijk nog wel Chinees. In de praktijd eet je toch echt dagelijks heel wat kommetjes rijst, maak je constant ruzie met taxichauffeurs, in de supermarkt wordt je wisselgeld naar je toegesmeten en zeggen ze absoluut niet "bedankt en tot ziens" en natuurlijk werd ik overal nagestaard en uitgelachen. Maar goed, het punt is: Shanghai is in iedergeval niet saai.

En hoewel m'n vriendjes en vriendinnetjes hier absoluut geen kans maken tegenover jullie allemaal ga ik er een paar toch wel missen hoor!

Maar ik ga een eind breien aan dit blogje, er is nog genoeg te doen voor morgen. Mijn eerste trein vertrekt morgen om 21.02. Dus vanaf nu ben ik elke dag weer een klein stukje dichter bij huis.

Ik ga na heel wat weken m'n backpack weer eens inpakken.

--------------------------------------------------------------------------------

Al zeven reacties:

Succes met de lange reis Sanne! En veul plezier in Tibet!
Janneke - 10-07-07 - 10:22

Sanne gaat de Gouden Jahak zien!
Els - 10-07-07 - 17:05

Sanne gaat de Gouden Jahak kussen!
Karlijn - 10-07-07 - 17:37

Wohoo!
Leo - 10-07-07 - 21:56

Grinnik
Sanne - 11-07-07 - 02:52

Leo, heb je vakantie ofzo?! :) Leuk plaatje!!!
Lieve Sanne, ik heb aan je gedacht gister, toen je (volgens mij, met tijdverschil enzo) toch eindelijk op weg ging naar Tibet! En dat je Shanghai en de mensen daar gaat missen, is heel goed, maar wij troosten je wel als je heimwee hebt naar China!! Tot snel :)
Anouk - 12-07-07 - 14:39

Grrr, ik krijg wat van al die strepen
Anouk - 12-07-07 - 14:40

Geplaatst door Sanne.A 8:03 Gearchiveerd in China Reacties (0)

Ach gossie toch!

Zo heb je maanden de tijd om alles in en rondom Shanghai te verkennen. En zo vertrek je al over een week en moet je nogsteeds naar dat schattige plaatsje op 40 min treinen van Shanghai. Op naar Suzhou dus afgelopen weekend. Volgens de Chinezen zijn er twee paradijzen op aarde: Suzhou en Hangzhou. In Hangzhou was ik al twee keer geweest. Niet al te veel bezocht daar, veel te toeristisch allemaal, maar wel langs het 'legendarische' West Lake gelopen. Ik had er vooral veel gestudeerd voor mijn midterms. Naar Suzhou nam ik dus ook mijn boeken mee in de hoop een relaxed hostel te vinden zodat ik me vast voor zou kunnen bereiden op de tentamens volgende week.

De eerste indruk van Suzhou was vrij goed! Mijn hostel was vlak bij een verschrikkelijk schattig Chinees straatje met een kanaaltje, oude huisjes en rode lantaarntjes... Ach gossie toch. De kanalen zijn trouwens vrij karakteristiek voor Suzhou en omgeving. Het hostel zag er verder ook wel prima uit. Ik ben meteen naar buiten gelopen door het schattige straatje en daarna richting 'Tiger Hill' gegaan. Dit moest de No. 1 attractie zijn van Suzhou. Ik kwam er echter een beetje laat aan en schrok nogal van de toegangsprijs... (Nee ik ga niet zeggen hoe duur het was, want dan gaan jullie me uitlachen) Ik besloot misschien later nog eens terug te komen als ik meer tijd had, met de nadruk op misschien. Suzhou staat bekend om de tuinen, dus probeerde ik nog een tuin in te komen, maar hier weer hetzelfde probleem met een vrij hoge entree prijs en nog slechts 30 minuten voor sluitingstijd. Niet veel bijzonders gedaan dus op dag 1.

Ach gossie toch

Wel ben ik 's avonds een rondje gaan lopen met twee jongens uit het hostel. Naast het gossie-gossie-schattige buurtje rondom mijn hostel liepen we ook door het moderne gedeelte van Suzhou. Ook hier draaide alles om water, maar dan op een ietsje andere manier, heel Chinees allemaal:

's Avonds vroeg ik aan een van de hostelmedewerkers hoe ik het beste naar Tongli kon komen. Een wederom schattige 'canal town'. Want rondom Shanghai zijn verschillende van deze 'canaltowns'. De bekendste daarvan is Zhuangzhou. Ook wel bekend uit de film Mission Impossible 3. Zeg maar het gedeelte waarin Tom Cruise door een poepig straatje met een kanaaltje, oude huisjes en rode lantaarntjes rent. Maar daar wilde ik dus absoluut niet heen, want het was de meest toeristische van de canaltowns. Tongli zou een heel stuk rustiger zijn.

Het meisje: Maybe you take bus 7 o'clock in the m..
Ik: Uhh... no
Meisje: Maybe 8 o'clock
Ik: Uhh... no, about 10 o'clock

Ik bedoel, hoe interessant kan een klein dorpje zijn dat je er van 8 uur 's ochtends tot 6 uur 's avonds rond kan lopen. Volgens het meisje had ik die tijd echt wel nodig, maar uiteindelijk stapte ik om kwart voor 10 in de bus richting Tongli. En ja hoor! Het hele dorpje was afgeschermd. Je moest 80 kuai betalen om binnen te komen.( Even ter vergelijking: DE muur, verboden stad en temple of heaven kosten elk niet meer dan de helft!) Maar goed, ik naar binnen. En wat zag ik: TOERISTEN en SOUVENIRSHOPS! He bah, dus probeerde ik wat meer afgelegen straatjes te vinden in dit openlucht museum. Best wel leuk eigenlijk hoor, maar voor mij was de lol er al snel af door dat toeristische gedoe allemaal. En toen raakte ik ook nog eens ergens mijn kaartje kwijt. Dat betekende dat ik vervolgens in het dorpje niets kon bezoeken. Geen tuinen, tempels enz enz enz. Ik probeerde nog in mijn allerbeste Chinees en mijn allerliefste glimlach een kaartje voor half geld te bemachtigen. Maar de drie Chinezen bij de ingang zeiden met eenzelfde lieve glimlach: "Jij raakt je kaartje kwijt, dat is jouw probleem! Je kan gewoon door het dorpje rondlopen zonder dingen te bezoeken." Ja, ze hadden ergens wel gelijk, maar ik vond het er plotseling ronduit STOM. Dus ben ik boos weer richting de bus gegaan.

Ik besloot dat het Chinese paradijs Suzhou niet bepaald mijn paradijs was, dus kocht ik maar meteen een kaartje terug naar Shanghai voor dezelfde dag. Alle treinen zaten bomvol, maar gelukkig liep ik een obscure man tegen het lijf: "Treinkaartje naar Suzhou??" Ik liep met hem mee en kon voor 5 kuai extra alsnog een kaartje kopen. Ik vroeg hem (stom natuurlijk, want natuurlijk kan ie liegen, maar toch) of het wel een echt kaartje was. Volgens mij zei hij vervolgens: "Ja zeker, hij is gestolen." Maar ik wist het niet helemaal zeker. Ik vroeg hem nogmaals een beetje achterdochtig: "Is ie gestolen zei je??" Maar toen verzekerde hij me dat hij ECHT niet gestolen was. Ach wat, ik kon weer terug naar Shanghai.

Je had die gezichten moeten zien van de hostelmedewerkers toen ik voor 13.00 alweer terug was! Ik kreeg het geld voor een nacht terug en pakte mijn spullen. Ik kwam erachter dat je plotseling ook entree moest betalen om door het schattige-gossie-gossie-straatje heen te lopen: 45 KUAI!! Nogmaals, dat is meer dan de verboden stad! En het gaat hier dus om een STRAATJE. Ik had nog een uurtje of drie de tijd om toch nog maar even naar Tiger Hill te gaan, want dat zag er toch best wel vet uit. En inderdaad, zie hier:

Kortom: Suzhou was geen daverend succes. Maar dat maakt verder niet uit, want je kan niet alles leuk vinden he. Heb ik het toch maar eventjes gezien! Het hoogtepunt van het weekend was trouwens geen prachtige tuin, schattig kanaaltje of mooie pagode. Nee, het was een simpel emailtje! Na weken en weken zoeken, mailen, bellen en proberen heb ik EINDELIJK treinkaartjes naar Lhasa weten te bemachtigen! Volgens de officiele regels is het namelijk onmogelijk om losse treinkaartjes te boeken, zonder tour. Deze mensen konden wel kaartjes regelen, want ze hadden 'direct contact met het treinstation'. Ik gok dat dat betekent dat mijn kaartje zo'n 300 kuai meer is dan normaal en... Boeiend! Ik kreeg het mailtje op een moment waarop ik het eigenlijk op had gegeven om mijn droom-treinreis te kunnen maken. Ik vreesde dat er niets anders op zat dan te vliegen. Wel zijn het kaartjes vanaf Chengdu... (ter herinnering: schommelende pandabeertjes). Dat is niet minder dan zo'n 38 uur omrijden. MAAR DAT MAAKT ME DUS HELEMAAL NIKS UIT. Want ik ga met de trein naar LHASAAAA! Ja ik ben blij! En om het allemaal nog onwerkelijker te maken: Ik vertrek volgende week woensdag al richting Chengdu! OMG! Das een week en een dag.

LHASA HERE I COOOOMMMEEEE!

--------------------------------------------------------------------------------

Al vijf reacties:

Inderdaad: ‘ach gossie toch’. Jammer dat het dit keer wat tegenviel, maar och he: je gaat naar Lhasa! Geniet van je laatste dagen Shanghai en dan reizen!
Karlijn - 03-07-07 - 11:10

OMG!!! Dat betekent dus dat je over een week en een dag alweer op weg gaat naar huis!! Je wil het misschien niet horen, en het is zeker met een (bijzonder mooie, coole, gave, stoere, geweldige, enz.) grote omweg, maar wij vinden dat best wel een beetje leuk (lees: understatement… :) )!! Maar inderdaad, ik sluit me bij Karlijn aan, nog heel veel plezier in Sjanghai, succes met je exams, en geniet van het reizen! Maar gelukkig ga je nog wel een keertje bloggen, en dan kan ik het nog drie keer zeggen :)
Anouk - 03-07-07 - 12:41

Ehm…streep?! Ga eens weg?!
Anouk - 03-07-07 - 12:42

Doe de panda’s de groeten van me!
Nora - 03-07-07 - 13:53

Sanne! Nog maar iets meer dan een weekje en dan… AAAAHHHHHHH!
Els - 04-07-07 - 17:09

Geplaatst door Sanne.A 8:01 Gearchiveerd in China Reacties (0)

Allemaal voor jullie :-P

Woensdag avond had ik Els aan de lijn. Die stond op het punt om een vliegtuig naar Amsterdam te pakken. Nadat het telefoontje abrubt werd verbroken wegens onvoldoende ponden-krediet schoot bij mij de stress er behoorlijk in:
O MY GOD, NU MOET IK HET IN MIJN EENTJE ZIEN TE DOEN! De hele site voor mezelf! En al die mensen die al studerend en ploeterend op me rekenen voor een leuk en spannend stukje over avonturen in het verre Oosten. En wat nou als ik compleet faal en iedereen een voor een afhaakt! Wat een stresss! Het enige wat ik me kon bedenken was: naar buiten en dingen doen. Avonturen beleven!

Woensdag avond is gratis-margarita's-avond in de Zapata's. Samen met Violet en Maaike (die ik in Qingdao ontmoet had) en Rosa (vriendinnetje van hun) ging ik erheen. Ze hadden het blijkbaar erg naar hun zin. Waarschijnlijk mede doordat ze weken lang op het platteland haden doorgebracht vanwege een vrijwilligers project. Ik moest de volgende dag weer hartstikke vroeg op. Maar ja, ik kon toch niet vroeg naar huis gaan?! Wat zou ik dan te bloggen heben deze week! Dus ik maar doordrinken en doorfeesten. Tot een uurtje of vier...

En drie uur later ging de wekker alweer: listening class. Ik mn bed uit en naar de 'les'. Daarna samen met Toren gaan shoppen bij de H&M en vervolgens compleet kapot even thuis gaan uitrusten. 's Avonds kon ik eindelijk mijn ogen weer goed open houden. Dus ja, NAAR BUITEN. AVONTUREN BELEVEN. Donderdag avond is gratis-cocktails-drinken in de Barbarossa. Ik er weer heen samen met de drie Hollanders van de vorige avond. En twee uur lang non-stop sterke cocktails drinken was natuurlijk nog niet genoeg. Nee daarna nog naar 'bar rouge' bij deze de hipste plek in heel Shanghai. Vanuit het dakterras (zes hoog) hadden we uitzicht over de skyline van Shanghai. Drankjes konden we alleen niet betalen, dus toen we dorst kregen gingen we weer verder.

Vrijdag ben ik samen met mijn Duitse 'klasgenootjes' naar het Shanghai filmfestival geweest. Er draaide een film over een puberend Chinees meisje. Ze wilde dolgraag een beugel want anders zag ze eruit als een dinosaurus... Was nog best een aardige film trouwens. Maar O JEE, was ik zowaar vergeten dat ik op vrijdag gratis Champagne kan gaan drinken in het luxe hotel de 'Shangri la'.

Zaterdag, weekend. Ja wat moet ik daar nou mee?! Eigenlijk moet ik wel gaan beginnen met leren voor mijn tentamens onderhand, maar wat hebben jullie daar nou aan? Dus ik in de bloedhitte (35 graden) in een busje naar Sheshan. Eenmaal aangekomen bleek het een kerkje op een heuveltje te zijn. Ja, dat zijn geen avonturen! Ik weer verder naar Songjiang, bleek dat NOG saaier te zijn. Ik wist het even niet meer en ging terug met de bus. Toen ik eenmaal de airco-bus uit was gestapt stond ik weer midden in de hitte. Ik kon haast niks zien van al het zweet in mijn ogen (lekker he). En toen, uit het niets, zag ik ineens voor me.... DE IKEA. En daar hebben ze uiteraard ook airco, dus leek het me de ideale afsluiting van mijn dagtripje. Ik liep rond door een hal vol banken waarop Chinezen lagen te slapen en liep snel door naar het restaurant alwaar ik meatballs gegeten heb. Uiteindelijk natuurlijk ook nog de hotdog met fris voor 50 ct. genomen en toen weer naar huis. Ik was kapot van de hitte en ben mooi niet meer uitgeweest. Ook omdat de regen inmiddels met bakken uit de lucht kwam vallen en overal om me heen de bliksem in hoge gebouwen insloeg.

Zondag was de ultieme Shanghaizondag. Eerst ff uitslapen, daarna naar de brunch in Sasha's. Daar uuuuren lang blijven zitten en onbeperkt zalm, olijven en andere heerlijke dingen onbeperkt van het buffet afplukken voor... 65 kuai. Daarna op bezoek bij Sam in het hostel en aan de bar hangen en films kijken op het grote scherm.

Het was al met al dus een drukke week. Ik heb hard mijn best gedaan om zoveel dingen te doen als maar kan. En jullie weten het he kijkbuiskindertjes:

Ik doe het ALLEMAAL voor jullie.

--------------------------------------------------------------------------------

Al vier reacties:

Ooooh, en weer een verhaal op de site van Sanne uit Chinezenland! Maar heb je daar wel tijd voor? Kom op, naar buiten jij, avonturen beleven!
Karlijn - 25-06-07 - 13:28

Ehm, Sanne, volgens mij doe jij in je eentje nu net zo veel als wij met z’n vieren. Props!
Denk aan ons als je daar in de zon zit: het is straks 15 GRADEN!
Els - 25-06-07 - 21:30

Relekst! Hoeze is alles daar ook GRATIS?! Kost het toch geen kont dat ze het net zo goed dan maar gratis gaan weggeven, of wat?
Geert - 26-06-07 - 16:31

Echt, wat jij allemaal niet voor ons over hebt!! Je moet wel een beetje aan jezelf denken, hoor, en een beetje plezier maken!
Anouk - 27-06-07 - 09:25

Geplaatst door Sanne.A 8:00 Gearchiveerd in China Reacties (0)

(Berichten 6 - 10 uit 47) « Pagina 1 [2] 3 4 5 6 7 8 9 10 »