Een Travellerspoint blog

-10+35=25

Mijn vorige mailtje eindigde alleen in het koude Zhongdian. De dag erna ben ik weer richting het zuiden vertrokken, maar mijn enige dag in Zhongdian is onverwacht een van de beste dagen tot nu toe geworden. Na mijn veel te lange internetsessie moest ik wel richting hostel, want mijn handen werden blauw van de kou. In het donkere hostel ging ik bij het vuurtje zitten en kreeg thee in mijn handen gedrukt. Er was nog een gast gekomen, Tomo de Japanner. Om half acht was het etenstijd en kregen we een 'family dinner' voorgeschoteld. Het was geweldig met allerlei Chinese groenten en hete sausjes. 's Avonds gingen Tomo en ik nog even naar een Tibetaanse bar.

Ik heb die nacht zo goed als niet geslapen. Het bed was te hard en de kamer te koud. Niet eens al te moe klom ik 's morgens de trap van de zolderkamer af en zag de hosteleigenaar en Tomo. De laatste had eigenlijk al op weg moeten zijn naar Tibet, maar de hosteleigenaar had hem gisteren onder het genot van flink wat wiet blijkbaar weten over te halen om vogels te gaan spotten... Ik mocht ook mee en nu staat vogelspotten niet erg hoog op mijn lijstje van spannende dingen die ik ooit nog eens gedaan moet hebben, maar het was helemaal geweldig. Met een jeep reden we een minuut of 40 door een erg Tibetaans landschap naar een veldje met megagrote vogels. De vogels waren wel ok. De bergen op de achtergrond, de Tibetaanse dorpjes en mensen, de yaks en de velden waren een stuk leuker! Het was rond een uur of elf toen we daar aankwamen en de temperatuur was nogsteeds -10 graden! We hebben een uur rondgebanjerd, foto's genomen en met lokale mensen gepraat. (nou ja, de hosteleigenaar dan) Op de terugweg maakten we nog even een yak-stop bij een groot veld met ontelbaar veel van die beesten. Ik had nog niets gegeten die dag, dus gingen we terug in Zhongdian meteen lunchen. Ik nam een yaksteak met yakboterthee. De steek was heerlijk, de thee niet te zuipen, maar ik vond dat ik dat toch moest proberen. 's Middags brachten we een bezoekje aan een Tibetaans klooster. De lucht was zo helder dat die gewoon donker blauw was. Het klooster was gebouwd op een berg en zag er erg indrukwekkend uit. We hebben er een uurtje of twee rondgelopen. Overal liepen monniken rond en op de trap kwam je hier en daar een varken of een yak tegen. Al met al was het dus een goede dag. Ik vond de Tibetaanse sfeer geweldig en kan haast niet wachten tot ik het 'echte' Tibet ga zien. Zodra ik weer een keertje een fatsoenlijke computer tegenkom moet ik eens flink wat foto's online gaan zetten.

De bus naar Kunming was iets minder leuk. Het was een sleeper bus wat betekent dat er drie rijen van stapelbedden in de bus gebouwd zijn. Ze waren alleen niet echt op mijn formaatje gebouwd. Als ik op mijn rug probeerde te liggen staken mijn armen net iets uit en ik moest mijn knieen volledig optrekken om erin te passen. Ik had een middle-upper bed. Dat is waarschijnlijk het rotste wat je kan hebben, want je hebt geen zijkant van de bus waar je tegenaan kan gaan liggen. Bovendien voelt het bij iedere bocht alsof je uit het bed kan gaan vallen en de weg tussen Zhongdian en Kunming heeft nogal wat haarspeldbochten. Niet erg comfortabel allemaal dus, maar ik had er aanvankelijk niet zo'n probleem mee, ik kon in Kunming wel weer bijslapen. 's Ochtends om 5.00 stopte de bus plotseling. Iedereen bleef liggen en we zouden er ook pas om 8.00 zijn. Ik viel een paar keer half in slaap, maar elke keer als ik wakker werd zag ik dat we op dezelfde plek stonden. Na letterlijk uren klom ik uit mijn bedje om te vragen hoe laat we nou eens naar Kunming zouden vertrekken. Ze keken me heel raar aan en zeiden dat we al in Kunming waren! Waarom bleven al die mensen dan $&#^@ in hun bed liggen! Compleet in de war, ik had immers ook al twee dagen amper geslapen, pakte ik mijn spullen en probeerde een taxi naar mijn hostel te krijgen. Aangezien ze veel te veel geld vroegen liep ik er zelf maar heen. In het hostel kwam ik erachter dat ik mijn telefoon had laten liggen. Fock! Ik probeerde nog te bellen, maar niemand nam op. Ik nam een taxi terug naar het busstation en vond zelfs nog mijn bus (dat was een klein wonder in het chaotische chinese busstation) maar de telefoon was al weg. Er volgden een paar uur van pogingen mijn Nederlandse simkaart te blokeren, een buskaartje voor de volgende dag te kopen en een nieuwe telefoon te vinden. Compleet kapot zat ik rond 14.00 te ontbijten. Mijn hoofd deed raar, en denken was absoluut geen optie meer. Na een lange douche en een mislukt middagdutje ging het al wat beter.

Eergisteren nam ik de bus naar Jinghong. Ik zag nogal op tegen alweer zo'n lange busreis, maar de negen uren vlogen voorbij. Genoeg te zien trouwens onderweg. Het landschap werd steeds tropsicher en het is op een vreemde manier lachwekkend om de wegsituatie in de gaten te houden. Een tweebaansweg die al zigzaggend door de bergen loopt is niet echt een geschikte weg om constant in te halen. Hoe ze het doen weet ik echt niet, maar zonder dat ze kunnen zien wat er om de bocht gebeurde, weten ze elkaar hier constant in te halen zonder dat er ongelukken gebeuren. Af en toe gaat het bijna mis en volgt er luid getoeter. Je ziet echter nooit verongelukte voertuigen langs de weg dus gaat het blijkbaar gewoon altijd goed. Mijn conclusie is dat er een chinese god van het verkeer moet zijn waar iedereen elke dag aan offert. Bij het uitstappen had ik een flinke cultuurshock! Het was warm, er waren palmbomen, ik zag een tuk-tuk en het rook naar Thailand. Alles wat ik om me heen zag deed me aan Thailand denken en zeker niet aan China... Ik vond na lang zoeken een bamboehut waarin ik kon slapen en ben in een thais restaurant phad thai gaan eten terwijl ik op de tv naar thais karaoke keek. De volgende dag ben ik met drie Amerikaanse yale-meisjes gaan rondfietsen. We fietsten langs rijstvelden en over stoffige wegen. Elke keer als er iets 'lomps' voorbij kwam rijden moesten we even stoppen, omdat we niks konden zien. Met slechts T-shirtje en half korte broek was het nog steeds verschrikkelijk warm. 25 Graden is wel even iets anders dan de -10 in Zhongdian een paar dagen eerder... Vandaag was een gedwongen lamme dag vanwege de tropische regen. En nu ga ik weer terug naar mijn bamboehutje. Tot blogs!

Geplaatst door Sanne.A 2:59 Gearchiveerd in China Reacties (0)

YAK!

Boven Dali ligt het plaatsje Lijiang. Dit plaatsje heeft een 'old town' en een 'new town'. Dit houdt globaal in dat er een prachtig gezellig toeristisch mooi centrumpje is met veel westerse eettentjes en souvenirwinkeltjes en dat er een grote chinese stinkstad als een ring omheen ligt. Ik was van plan niet te lang in Lijiang te blijven, want ik had het wel een beetje gezien met de oude centra die puur voor het toerisme in stand worden gehouden. Dali was ook zo'n stadje. Maar als ik er eventjes niet bij nadacht dat het vooral nep was wat ik zag, was Lijiang er wel verschrikkelijk mooi!

Ik bleef slapen in Mama's Naxi Guesthouse. De Naxi zijn een etnische minderheid met een eigenaardige man-vrouw verhouding. Trots wordt vermeld dat de Naxi een van oorsprong matriarchaal volkje is, wat in de praktijk betekent dat de vrouwen hard werken en de mannen vooral niks doen. Zo ook in mijn hostel. Mama (iedereen noemde haar ook mama) was de hele dag druk in de weer om voor iedereen eten te koken en zich constant te bemoeien met wat je ging doen en waar je heen ging. Als je 's ochtends je bed uit kwam, liep ze naar je toe en zei: "goote moraning, you a hungaly? Bananana pannacake, egge tomato?" Ze was verschrikkelijk lief, maar na twee dagen was ik haar ononderbroken stemgeluid toch wel een beetje zat. In Lijiang heb ik verder wat door het centrum gelopen, ben naar een park geweest waar ik mijn windowsachtergrond van thuis even zelf heb gemaakt en ben ik veel bekenden tegengekomen. Zo kwam ik Ann tegen, het Canadese meisje met wie ik een dag in Kunming heb doorgebracht. Ook kwam ik Leiset (Liz) tegen uit mijn 'dali-vriendengroepje'. Maar het meest bizar was toch wel toen ik 's avonds uit cafe 'the sexy tractor' kwam (Bart: White Russians voor E1,50). Ik liep het hostel in en hoorde twee mensen die met hun rug naar mij toe stonden Nederlands praten. Mijn automatische reactie daarop is door "HOLLAAAAAND" te roepen. Het meisje draaide zich om en zei: "Sanne?". Het bleek Anne-Fleur te zijn die in mijn groepje zat met bijvak Chinees in Leiden. Ik wist wel dat ze in Beijing studeerde dit jaar, maar dat ik haar hier tegen zou komen had ik niet helemaal verwacht.

De afgelopen twee dagen heb ik door een kloof gelopen. De Tiger Leaping Gorge is een vrij bekende en verschrikkelijk mooie wandeltocht van Xiaotou naar een hostel 25 kilometer verderop. Ik liep samen met een Chinees waarvan ik de naam vergeten ben die ik uit Mama's Naxi Guesthouse kende. We liepen over de bergen met uitzicht over de Yangzi rivier. De eerste dag was het zwaarste stuk van de track met als moeilijkste stuk de 28 bends. Mijn conditie stelt vrijwel niks meer voor, maar het lukte best prima. 's Avonds sliepen we in Tea Horse Guesthouse. Ze hadden daar ECHTE bedden, met MATRASSEN en VERING. En dat had ik nog niet gezien in China dus sliep ik heerlijk. De tweede dag was erg gemakkelijk, we liepen bijna alleen maar naar beneden langs kleine Chinese dorpjes en watervalletjes. Bij elk dorpje zuchtte de Chinees, want daar hadden ze vast geen goede scholen. Hoe moesten die kinderen dan een goede opleiding krijgen! Natuurlijk had hij gelijk, maar na 8 dorpjes had ik het wel genoeg gehoord We kwamen rond lunchtijd aan bij Tina's Guesthouse, het eindpunt van de track. Van daaruit kon je nog een rondje maken naar de rivier zelf, honderden meters lager. Naar beneden klimmend werd ik al een beetje bang voor de tocht naar boven, want het was toch wel erg stijl en ver... Maar het was het allemaal zeker waard want... [zie foto's binnenkort]. De tocht naar boven was stijl en zwaar. Uiteidelijk kon ik met moeite elke twee seconde een stap zetten en moest ik na een paar stappen even op adem komen. Ik heb een bus terug genomen naar het beginpunt en ben vanuit daar deze ochtend naar Zhongdian gereden.

Zhongdian is enigszins als Lijiang. Ook hier is een oud centrum dat erg op toerisme gericht is. Alleen is het hier veel hoger en dus veel kouder. Er hangt hier een Tibetaanse sfeer met gebedsvlaggetjes, yaks, yakboterthee en yakvlees. Een groot verschil met Lijiang is dat hier op het moment geen toeristen rond lopen. Ik ben hier nu een paar uurtjes, maar heb nog maar twee buitenlanders kunnen spotten. Mijn hostel is niets minder dan verlaten, zodat ook de eigenaar het niet interessant vindt om daar te blijven. Hij maakt steeds ommetjes en doet dan de deur op slot. Niet erg leuk als hij niet weet dat ik nogsteeds binnen ben... maar ik had een sleutel en heb met moeite het hangslot open weten te krijgen. Niet erg gezellig hier dus. Erg jammer, want het is hier erg mooi en het stadje heeft erg veel leuke-tijd-potentie. Had ik maar in de zomer moeten komen. Ik denk dat ik morgen maar vroeg opsta en het enige doe wat hier echt de moeite waard schijnt te zijn: een bezoekje brengen aan het Tibetaanse klooster. Daarna pak ik maar meteen een bus terug naar Kunming om vervolgens helemaal naar het zuiden af te zakken. 25 Graden, kleine dorpjes met Zuid-Oost Aziatische sfeer, fietsje huren, ik zeg doen!

Geplaatst door Sanne.A 2:58 Gearchiveerd in China Reacties (0)

AAAAAASSSSSSSSHOLES


Bekijk China, Nepa, India op Sanne.A's reiskaart.

Na drie daagjes Dali ben ik al heel wat vreemde personages tegengekomen in dit stadje. Ik kan het niet laten er een paar te beschrijven.
De schoenenpoetsert
Als je door de winkelstraatjes van Dali loopt kom je ongetwijfeld een Chinees tegen met een gigantische glimlach op z'n gezicht. Hij kijkt heel lief naar je, maar buigt dan riching je schoenen en wijst ernaar. In heb begin vroeg ik me af wat hij in GODSNAAM bedoelde, misschien vond ie ze wel gewoon mooi. Maar nee hij wil ze poetsen. Aangezien ik ze natuurlijk niet laat poetsen (want wat moet een backpacker met schone schoenen) blijft hij het dagelijks proberen.

The granny gang
Ja dit is echt een toppertje. Verspreid over het stadje lopen talloze oude dametjes rond in traditionele kledij. Ze glimlachen hun allerliefste glimlach en vragen dan of je hash of wiet wil hebben. Ook als je niet over straat loopt ben je niet veilig voor de granny gang. Zit je bijvoorbeeld te lunchen in een cafeetje dan tikken ze op het raam en proberen op deze manier hun stuff kwijt te kunnen. (foto's volgen snel)

AAAAAAAAAASSSSSSSSSSSSSSSSSSHOLES
In het cafe waar we aan het lunchen waren kwam een man naar binnen lopen. Hij vroeg of we Hollands waren en ik stak mn hand op. Hij kijkt me een beetje raar aan en zegt: "Aaaassssholes". Ik keek hem nog vreemder aan en vroeg of hij het wilde herhalen. "Aaaaasssssssholes, you know yes?" Ik had werkelijk geen idee waar hij het over had. "Assholes go fishing and then catch a fish and then out and then other fish you know?" Voor degenen die m niet doorhebben, hij heeft het hier over Aalscholvers. Deze dialoog heeft de rest van de dag voor veel hilariteit gezorgd. Tijdens ons bezoekje naar het meer waren we uiteraard constant op zoek naar de assholes.

Die ene man..
..die we tegenkwamen in een klein dorpje bij het meer. We vroegen hem de weg naar het meer en liepen die kant op. Even later komt hij met een verrot karretje aanrijden en biedt ons een lift aan voor (hij zei het echt) Y1 per persoon. Met het karretje reden we over verrotte weggetjes en de man bleef maar tegen ons aanpraten in het Chinees. Na een leuke dag wilden we hem Y6 betalen, (3 personen heen en terug) en toen begon hij me keihard uit te lachen. Nee joh, dat had hij niet gezegd, het was natuurlijk Y45! Uiteindelijk hebben we hem tien gegeven en daar bleek hij niet al te agressief van te worden.

--------------------------------------------------------------------------------

Al zes reacties:

En ondertussen heeft mevrouw ook nog contact opgenomen met een thuisfront! Fases van de reacties: huh? – oooh! – wat? – SANNE? – Hé?! – HAHAHA – Die is géék! – LEUK! – SAAANNNEEEE!!!
Echt leuk om je stem even te horen, meissie! Gelukkig praatte je tegen ons nog gewoon Nederlands ;). En wat een rare chinezen heb je toch weer! Je zou ze toch…
Kusjes!!
Karlijn - 17-01-07 - 17:28

Hmm,assholes… Als ze dat hier tegen me zeggen is er iets mis ;)
Mirjam - 17-01-07 - 18:02

Ach, over rare personen gesproken. Mijn professor US history to 1800 heeft een tic en zou eigenlijk stand-up moeten doen. Die kerel is MAF!!! Maar ach, hij krijgt de groep aan het lachen en da’s ook wat waard, toch? Groetjes vanuit Maine.
Bart - 17-01-07 - 19:16

Hihi, wat een leuke binnenkomer! Aaasssssholes. Die ga ik ook eens uitproberen…
En, net als Karlijn, vond ik het echt super om je even te horen en even te kletsen! Het hoogtepunt van ons meidenavondje
Anouk - 18-01-07 - 11:06

Is Dali trouwens vernoemd naar?
Karlijn - 18-01-07 - 15:03

Zo zie je maar weer de oudjes zijn nog in telDaar ben je niet op berekend. Geweldig wat een personages je tegen komt het lijkt wel of je in een verhaal loopt.
ineke (Email) - 23-01-07 - 10:42

Geplaatst door Sanne.A 2:57 Gearchiveerd in China Reacties (0)

Pickwick reclame coming true


Bekijk China, Nepa, India op Sanne.A's reiskaart.

Ja ja, ik weet het wel. China is niet zoals in de pickwick reclame. Ik met mn stomme kop heb zelfs een keer (van Beijing naar Xi'an) een langzame trein geboekt, omdat ik lekker naar buiten wilde kijken. Het enige wat je zag was natuurlijk mist, rotzooi en communistische blokken beton! Maar ik kan er niks aan doen, in mijn hoofd blijft China als in de pickwick reclame. Vorige week stapte ik in een trein van Chengdu naar Kunming. Mijn mede reiziger was een enigszins gestoorde maar erg grappige Australier van 44. Hij had de rare eigenschap steeds geluidjes te maken als "PRRRRTRRUUU" en niet alleen ik vind dat raar, die Chinezen des te meer. Ik probeerde 's avonds te gaan slapen op mijn plank wat niet echt wilde lukken vanwege het malariatabletje. 's Ochtends werd ik wakker van Chinese muziek, klom naar beneden en... HA, ik wist het wel! De pickwick reclame, we reden er dwars doorheen!

Dolblij heb ik uren uit mijn raampje naar buiten gestaard naar de heuvels, terrassen, rivieren en velden met boeren. Kunming was alleen even weer zoals ik China gewend was, gewoon een drukke en dit keer ook moderne stad. Hoewel de stad niet echt iets was om ontzettend blij van te worden, stapte ik blijer dan ooit uit de trein: het was warm! (sorry mirjam) Jas uit, tweede trui uit en lopen maar. Het hostel waar ik terecht kwam had een te relaxed dakterras met tafeltennis- en pooltafel. Aangezien ik net 20 uur in de trein had gezeten en de Chinezen per ongeluk mijn eten hadden afgepakt had ik honger! Heb de rest van de middag gelunched en boekjes gelezen. Ik ben twee dagen in Kunming gebleven. Ik ben nog met een Canadees meisje naar een meertje onder Kunming geweest waar we in ons T-shirtje (sorry mirjam) rond hebben geklommen en tempels hebben bezocht. 's Avonds aten we in het hostel onbeperkt Hotpot (dat met die hete soep en dingen die je erin moet gooien) voor maarliefst 80ct de man. Refter eat your heart out!

Eergisteren wilde ik een bus naar Dali pakken en ik was niet de enige. Zonder dat iemand precies weet hoe, vormden we een groepje van vijf met drie Australiers, een Amerikaan en ik. Met zn vijfen gingen we eerst even Chinees lunchen en pakten daarna een bus. Vijf uur lang reed ik door de pickwick reclame voordat we er waren. We vonden een hostel, gingen eten en daarna was het alweer 2.00. Gisteren huurde ik samen met Liz een fiets waarna we rondom Dali gingen rijden. Als eerste reden we naar de drie pagodes. En dat zegt jullie niet zoveel (Els daargelaten) maar mij destemeer, want sinds die aflevering van Peking Express nam ik mij voor de pagodes in het echt te gaan bezoeken! Achter de pagodes was de mooiste achtergrond ooit: de bergen van Tibet. Het voelt bijna magisch om naar die bergen te kijken en te weten dat daarachter Tibet ligt. We sloegen rechts af en reden door verschillende dorpjes waar je het idee krijgt dat er nooit westerlingen geweest zijn. Aan de rand van het meer hebben we uren om ons heen gestaard. Om je heen zie je verschillende Chinezen hun dagelijkse leven lijden, wat erg leuk was om te zien. Door de velden reden we uiteindelijk terug naar Dali waar we samen met Jazz, Mikah en Jeff samen gingen eten. We zijn nog uit geweest want Dali heeft een te leuk nachtleven voor zo'n klein dorpje. Mn tijdelijke reisgenootjes zijn ook allemaal erg aardig. Af en toe kwam er een schattig klein vrouwtje naar je toe en mompelde iets. Als je dan zei dat je geen Chinees sprak zei ze het nog een keer. Na goed luisteren bleek ze hetvolgende te zeggen: "Smokah Marihuana". Ja ik ben hier duidelijk weer een stukje dichter bij Laos.

Ik heb eigenlijk nog veel meer te vertellen over Dali want het is hier echt te geweldig. Toch denk ik dat ik niet al te lang hier rond blijf hangen want het is hier wel een beetje te makkelijk, te toeristisch. In de zomer wordt deze plaats zelfs "little Holland" genoemd dus ben ik in ieder geval erg blij dat ik hier in de winter ben.... Maar het is wel weer mooi geweest voor deze blog denk ik. Volgende keer meer.

X Sanne

--------------------------------------------------------------------------------

Al tien reacties:

aaah Sanne! klinkt echt enorm gaaf! je wil niet weten hoe jaloers ik op je ben! ben heel erg benieuwd naar je fotoos!
Janneke - 16-01-07 - 09:31

Alarm! Sanne is opgestegen! Ze zit met haar hoofd in de wolken en is zelfs Bouke vergeten! Earth to Sanne, earth to Sanne, come in please!
Wauw, dit klinkt echt als ultiem mooi. Veel plezier daar, geniet er maar van voor je de rest van de tijd in een grote stinkende miljoenenstad zit opgesloten
Anouk - 16-01-07 - 09:59

Klinkt mooi ;)
Daniel - 16-01-07 - 10:34

PRRRTRUUU is de bom! Maareh, hoezo pakken Chinezen ‘per ongeluk’ je eten af? Schandalig! Veel plezier nog in je pickwick reclame!
Geert - 16-01-07 - 11:41

Relekste foto’s ook!
Geert - 16-01-07 - 11:46

”...verschillende Chinezen hun dagelijkse leven lijden”...is dat de westerse spion die onopvallende de waarheid wil doorspelen of is het gewoon een taalfoutje :P ?\n\nMooie foto’s trouwens!
[Leo] (Email) (URL) - 17-01-07 - 00:06

Sanne ik ben echt jaloers! Van de zomer kunnen we trouwens wellicht een beetje Chinees praten want mijn roomie leert me elke dag duizend chinese woordjes (die ik, als taalprutser, uiteraard niet kan onthouden).
Mirjam - 17-01-07 - 02:48

Dat klinkt echt geweldig! Ik was ook extra benieuwd naar gisteravond, sorry NACHT! Bijzonder hoe de communistische ellende en de idyllische (?) taferelen naast elkaar en door elkaar lijken te bestaan. Cool dat je leuke reisgenoten opgescharreld hebt en dat het allemaal zo lekker lijkt te lopen. Liefs!
Nora - 17-01-07 - 14:15

Hey meissie, wow, klinkt echt heel mooi! Je schrijft trouwens erg leuk!
Waar kan ik foto’s vinden?
Chrysza (Email) - 21-01-07 - 13:20

Wow Sanne dat klinkt keigaaf. Je verhalen zijn heel gezellig om te lezen. Ik geniet ervan.
ineke (Email) - 23-01-07 - 10:36

Geplaatst door Sanne.A 2:41 Gearchiveerd in China Reacties (0)

Het land zonder verwarming


Bekijk China, Nepa, India op Sanne.A's reiskaart.

Dat ze in een tropisch land nou geen verwarming hebben klinkt allemaal heel logisch. Dat ze in China geen verwarming hebben klinkt een stuk minder logisch. Ik zit nu al behoorlijk zuidelijk, maar blijkbaar nog lang niet zuidelijk genoeg om aan de winter te ontsnappen. Het hostel waar ik zit is hier totaal niet op gebouwd. Van isolatie hebben ze nog nooit gehoord en de gezamelijke ruimte is zo'n beetje in de open lucht. Wel staan daar bakken met brandende kolen waar je lekker omheen kan zitten, maar zodra je een stap verder zet, zoals nu in de computerkamer, vriezen je handen er vanaf. Voor de sfeer maakt het allemaal niet uit, want dit is uiteindelijk het gezelligste hostel waar ik tot nu toe geweest ben.
De avond na het grote panda-avontuur kwam ik mijn eerste Hollander tegen. Dat was wel even fijn, want hoewel mijn Engels best prima is, is mijn Nederlands toch nog altijd een heel stuk beter. We spraken af om de volgende dag samen naar Emei Shan te gaan. Dat is een boedhistische berg met overal kloosters. Volgens de Lonely Planet ging er vanaf het station een bus naar de berg, die konden we alleen niet vinden dus vroeg ik het aan een jongen. De jongen vertelde ons dat het niet hier was, maar ergens anders. Hij bracht ons er wel even heen. We liepen achter hem aan terwijl hij steeds aan andere mensen vroeg waar we heen moesten. We liepen en liepen, van busstation tot busstation. Ineens liep er ook een vrouw met ons mee. We liepen met z'n vieren langs iets dat eruit zag als een busstation voor streekvervoer. De vrouw liep er echter meteen weer langs en bleef maar rond vragen waar we heen moesten. Wij snapten er helemaal niks van, maar liepen er maar achteraan. Niet dat we een keus hadden overigens, want 'dank je wel, we zoeken het zelf wel' kan ik niet echt goed duidelijk maken in het Chinees blijkbaar. Uiteindlijk werden we door 6 Chinezen begeleid naar een parkeerplaatsje. Ik heb werkelijk geen idee hoe ze het gevonden hadden, maar daar stond een jeep die ons er wel voor Y50 heen wilde brengen. (moet ik nog omrekenen? das 5 euro) Probleem was alleen dat de jeep al vol zat. Maar in China is dat dus geen probleem, want er werden een paar mensen uit gehaald, wij werden er in gezet en de rest werd er weer in gepropt. Het meisje dat naast mij zou moeten zitten stond al stampvoetend te jammeren tegen de chauffeur dat ze niet naast zo'n enge grote Hollander wilde zitten. De chauffeur werd boos en ze heeft de hele rit met haar armen over elkaar boos naar buiten gekeken. Dit verhaal duurt nog veel langer, maar na 5 busjes wisten we tot halverwege de berg te komen. Daar bleek dat je Y100 moest betalen om rond te mogen lopen op de berg. Aangezien we al bijna geen tijd meer hadden namen we maar weer een busje terug. We hadden de top dus bij lange na niet gehaald, maar een avontuur was het wel geweest. En voor het eerst was ik de grote stad uit geweest, kan niet wachten om dat meer te gaan doen!

De rest van mijn dagen hier in Chengdu ben ik veel met de Hollanders omgegaan. Want zodra ik er een leerde kennen, kwamen ze ineens overal vandaan. Ik heb hier tempeltjes bezocht, heb door de stad gelopen en heb een bigmac menu voor Y18 gegeten. Over een paar uurtjes pak ik een trein naar Yunan. Dat is de provincie waar ik me altijd het meest op heb verheugd en na al die verhalen van mensen hier krijg ik er alleen maar meer zin in. Voor de mensen die hadden opgemerkt dat ik nogal snel door China ging: dat was ook precies mn bedoeling. Ik zou landen in Beijing, als een gek het land doorkruisen en dan rustig aan gaan doen. Dus op naar een paar weken Yunan, moet ik alleen niet vergeten elke dag braaf mijn malaria pilletjes te nemen.

Zai Jian!

--------------------------------------------------------------------------------

Al dertien reacties:

Avonturen alom! Leuk om te lezen Sian Ne. Zijn de nederlanders een beetje lief?
Daniel - 11-01-07 - 09:44

Lekkere behulpzame Chineesjes heb je daar, Sanne! :) Je moet trouwens z.s.m. het forum checken, want Bouke is een beetje aan het ‘veranderen’ Dáág!
Geert - 11-01-07 - 10:42

Je hebt ‘de Baard’ nu ook in je inbox
Geert - 11-01-07 - 11:13

Haha Sanne lekker aan het integreren ;) Voor je het weet zit je met een kratje Bavaria op de Chinese muur in je klapstoeltje :S
[Leo] (Email) (URL) - 11-01-07 - 11:57

Hoi Sanne, je maakt wat mee daar met die chinezen. Hoop dat je het gauw wat warmer krijgt. Maar het lijkt me wel heel gezellig zo samen rondom van die brandende tonnen. Sanne ga zo door met je verhalen ik vind ze keitof. Hier stormt het heel bar.
ineke (Email) - 11-01-07 - 12:14

Heej Sanne,
Poeh, net even bijgelezen. Je bent er wel in geslaagd in een korte tijd een flinke hoeveelheid tekst te produceren. Maar ga zo door! Het voordeel van zo’n volle jeep is trouwens wel dat het lekker warm is, haha.
Tessa
Tessa (Email) - 11-01-07 - 16:12

Hey Sanne! Wat een verhaal weer! In Nijmegen heb je gelukkig geen malaria, wel schurft…maar dat is een ander verhaal. We houden je – zo goed als dat kan zo heul ver weg – goed in de gaten! We gaan de komende tijd dus verhalen uit Yunan krijgen: ik ben benieuwd!
Reis-ze en pas op dat je tenen er niet afvriezen!!
Liefs, Karlijn
Karlijn - 11-01-07 - 17:09

Goed te horen dat alles goed gaat. Hoe krijg je het toch voor mekaar om daar in je eentje zo lang rond te slenteren. Ik ben net vier uurtjes alleen en ik weet me al geen raad!
Al "Bijs"Capone - 11-01-07 - 21:39

Ni Hao Sanne,
De pandafoto’s en dus de panda’s vonden we heel mooi. Jammer dat jullie de Emei Shan niet beklommen hebben maar het avontuur maakt veel goed. We wensen je veel Nederlandse warmte toe (hier zijn er warmterecords!
Groet Lies en Andrew
Lies en Andrew (Email) - 12-01-07 - 19:15

Heeey San,
Zo, jij bent lekker bezig daar! Je schrijft leuk trouwens! Nou, ik ga de rest van je blog maar eens doorspitten. Heel veel plezier en vroal succes daar, gekke chinezen!
Liefs, Chrysza
Chrysza (Email) - 13-01-07 - 11:29

Sanne!!! Een big mac menu in China!!! Hoe durf je!!! Het mag dan nog geen twee euro kosten, ik wed dat ze er niet ineens rijst op gedaan hebben in plaats van een hamburger!!! En dus is het niet echt Chinees, en dus is het verboden!!! Wel vet dat je nu ineens alle Hollanders uit de hoekjes en gaten ziet komen. Zo zijn wij Hollanders, hè, als er één komt, komen we allemaal! En ik zal af en toe een beetje warmte naar je toe blazen. Volgens het KNMI is het momenteel een luttele 17 graden op Kreta, met volop zon
Anouk - 13-01-07 - 13:28

Zo, dat was me het verhaal wel weer, tijdens onze msnsessie was het nog van ‘ja, bergje bekeken…’. Ik hoop dat het in Yunan net zo geweldig is als je hoopt/verwacht. Of eigenlijk geweldiger, want je kan je vast nog niet voorstellen hoe ultiem het gaat zijn… Succes met warm blijven!
Nora - 13-01-07 - 14:35

Ik had eergisteren Matchbox Twenty in ‘t restaurant opstaan, wilde ‘t toch ff kwijt ;)
Mirjam - 15-01-07 - 05:04

Geplaatst door Sanne.A 2:26 Gearchiveerd in China Reacties (0)

(Berichten 36 - 40 uit 47) « Pagina .. 3 4 5 6 7 [8] 9 10 »