Een Travellerspoint blog

Wederom Beijing

Gisteren kwam ik 's ochtends 9.14 met de nachttrein weer in Shanghai aan. Nadat ik snel thuis ben gaan douchen mocht ik weer vrolijk naar mijn les 's middags. Ik was er een klein beetje bang voor, want hoewel ik al mijn boeken vorige week meegesleept had, zijn ze mn tas nooit uitgekomen... Het viel me meteen op; iedereen om me heen was aan het klagen en zuchten. De luisterles was te lastig, het was te warm, het was saai, bla bla bla. En midden in die zee van chagrijnigheid, zat ik met een smile van oor tot oor geinteresseerd te luisteren naar waar Da Wei en Lin Jun het over hadden op het bandje. Ik ben weer helemaal opgeladen! Dinsdag pakte ik begin van de middag een trein van Qingdao naar Beijing, waar ik rond etenstijd aankwam. Een beetje angstig wachtte ik tot de treindeuren open gingen, want ik verwachtte een klap van de warmte... Het viel mee. Ik kon nog ademhalen. Met relatief weinig taxi-problemen reed ik naar de 'Hutong' (=steegje) waar mijn hostel zich bevond. Het was er lekker druk, een hele tegenstelling tot mijn vorige keer in Beijing.

Dag 1 in Beijing besloot ik (hoe dom) om rond te gaan lopen in Beijing. Maar, dat is nou net iets wat je NIET moet doen. Beijing is namelijk ontzettend, verschrikkelijk, achterlijk groot! Ik liep mijn steegje uit en ik had al snel door dat ik in de straat terecht was gekomen waar de vorige keer de beruchtte 'thea party' had plaats gevonden. Linksaf naar Tiananmen Square, even 'hallo' zwaaien naar Mao en richting een grote winkelstraat gelopen. Daar was werkelijk niks aan, dus liep ik een heel stuk naar het zuiden om de Temple of Heaven te bekijken. Eenmaal aangekomen deden mijn benen al aardig pijn en dan is het hele tempelcomplex ook nog eens anderhalve kilometer lang! Maar: het was wel heel erg vet. Eindelijk eens een Tempel die er globaal anders uitziet dan de rest. (Later hoorde ik dat 'blanken' de tempel hebben ontworpen, aha, vandaar dat ie zo mooi is ) Dit is m:

Daarna liep ik terug naar het hostel. Ik had het onderhand flink gehad met het lopen. Het nare aan Beijing is namelijk dat de gemiddelde straat absoluut niet mooi is, of leuk om doorheen te lopen. Ook moest ik toch wel een beetje wennen aan de hitte. Lees: ik was niet in een opperbest humeur. Ik liep langs een meneer met een taxi-fiets, die natuurlijk meteen "HALLO, TAXI?!" riep. Ik negeerde hem, want na 6 maanden China hou je ermee op om tegen iedereen 'nee dank je' te zeggen. Hij begon echter meteen achter me aan te rijden en bleef maar roepen. Ik draaide me om en zei: "BU YAO!!!", echt oorverdovend hard. Hij keek me verschrikt aan en zei: "Ok, bye...". En weg wassie. Ohooooooh, wat voelde ik me schuldig!! Ik schrok helemaal van mezelf. Ik moest er de hele dag door aan denken en zag dan weer dat verschrikte gezicht van die arme meneer voor me. Toch is het ergens goed voor geweest denk ik. Aangezien ik me goed realiseerde dat ik niet wil veranderen in iemand die alleen maar tegen Chinezen gilt en zich overal aan ergert, was het een soort keerpunt. Alsof ik mezelf wakker had geschud heb ik de rest van de week met compleet andere, positieve ogen naar alles en iedereen om me heen gekeken.

Ik ontmoette die avond vele leuke mensen in het hostel. Met als resultaat een aantal mensen met wie ik de volgende dag DE muur zou gaan beklimmen. Vorige keer had ik namelijk na al dat gedoe met mijn tas die in Londen kwijt was geraakt, geen tijd meer om een wat ouder en verdergelegen stuk van de muur te bekijken.

Om half zes ging de wekker en een uurtje later reden we weg richting Jinshanling. Na 3,5 uur stapten we uit in een omgeving vol bomen, bergen en een zekere muur. Een wandeltocht van vier uur bracht ons naar het plaatsje Simatai. Nou ja... wandeltocht. De muur is niet bepaald vlak en af en toe was het behoorlijk klimmen en klauteren. Af en toe waren de trappen naar de uitkijktorens helemaal in elkaar gestort, waardoor je met rare sprongen naar beneden moest zien te komen. Ik liep het grootste gedeelte samen met een Canadees en een Britse, was erg leuk allemaal. Ook kreeg je constant Chinezen achter je aan. De verkoop-techniek op dit gedeelte houdt in: "Volg de westerling, zeg niks, maar blijf vooral volgen. Want na drie kilometer krijgen ze medelijden met je een kopen ze wel een flesje water van je..." Niet dus! Want hahaha, ik kan lekker in het Chinees zeggen: "Lieve meneer, we zouden heeel heeeeel graag alleen willen lopen. En we hebben zelf eten en drinken en nee we hoeven ook geen ansichtkaarten..."

Richting het einde moesten we 50ct betalen om over deze brug te mogen lopen. Deze foto vind ik wel grappig vanwege het bordje: 'ticket office'. Het enige wat er te vinden was, was een kapotte stoel... Uitzicht was trouwens mooi!

Aan de andere kant van de brug konden we een stukje afsnijden! Ze hadden namelijk een touwtje gespannen naar een plaatsje aan de andere kant aan het water. Nadat we hadden gezien dat anderen veilig en wel naar beneden waren gegleden, was het mijn beurt...

En dat was vet! En al zeg ik het zelf, ik vind de 'thumbs up' ook redelijk geslaagd. Ik was redelijk kapot toen we 18.30 terugkwamen in het hostel. Maar na wat gegeten te hebben lukte het wel weer. Ik belandde die avond zelfs nog op een bowlingbaan... We deden twee rondes. De eerste ronde ging iedereen super goed, na iets te veel biertjes was het echter goot na goot. Ook leuk detail: we hadden een Chinees bij ons die voor het eerst bowlde en de irritante gewoonte had om elke 10 seconde "Ow my GOD" te roepen. (Ja, zelfde intonatie als John Travolta in South Park ja...)

De dag erna zou ik naar Tianjin gaan (een stadje anderhalf uur van Beijing), maar ik was bang dat ik even wat slaap in moest halen. Maar 'gelukkig' had ik luidruchtige kamergenoten zodat ik toch maar ben gegaan... Ik wilde erheen vanwege de Europese architectuur. Er is een straat waar alle buitenlandse machten een bank wilden bouwen. Maar elke bank moest natuurlijk mooier zijn dan de andere. Reslutaat: een straat van ruim 100 meter lang met aan beide kanten van de straat de meest geweldige bankgebouwen. Ook scheen er een leuke antiekmarkt te zijn. Beide waren erg leuk, maar verder was er vrij weinig te beleven. Werkelijk de hele stad wordt namelijk op het moment verbouwd vanwege de Olympische spelen. Ik had aan een paar uurtjes dus wel weer genoeg en was vrij vroeg weer terug in Beijing.

Zaterdag bekeek ik nog wat tempels in Beijing. Eerst de tempel van Confucius, maar dat ding bleek volledig in de stijgers te staan... Gelukkig was aan de overkant de Lhama-tempel. Een van de mooiste in Beijing. Was inderdaad mooi en er was een gigantische boedha. Maar... mag ik het zeggen..?? ja?? Ik heb het wel gezien met die tempels onderhand... Daarna Beihai park ingegaan. Een 'oase van rust' midden in de chaos die Beijing heet.

's Avonds gingen we met een stelletje mensen uit het hostel naar San Li Tun. En dat was de barstraat waar ik ook (westers) oud en nieuw heb gevierd. En uitgaan in Beijing was wederom geweldig. Ik ben er ook achtergekomen dat ik uitgaan in Beijing leuker vindt dan in Shanghai. Veel te hip en geforceerd in Shanghai als je het mij vraagt. Nee, de sfeer was beter in Beijing.

Zondag heb ik nog wat rondgelopen in mijn Hutong. Ik voelde me weer helemaal goed in China en liep vrolijk door alle drukte heen. Ik kan ondertussen al die Chinese flutmuziek meezingen en ik merkte dat ik dat bijna automatisch deed... Ik genoot van al die gekke Chinezen om mee heen. Op al die fietsende, rijst bakkende, schakende mensen raakte in maar niet uitgekeken. En iedereen leek vrolijk om me heen, ik was het in ieder geval wel. Ik geloof dat ik zo onderhand begin te beseffen dat deze reis niet eeuwig gaat duren en dit zou wel eens mijn voorlopig laatste reisje door het 'echte' China geweest kunnen zijn. Want na mijn tentamens vertrek ik meteen naar Lhasa en ja.. dat is niet meer het 'echte' China. (Hooo, laat het de communisten niet horen Sanne)

's Middags had ik afgesproken met Haley. Haley was een van mijn drie jungle-trek-genoten in het zuiden van Yunnan. Was gezellig en leuk om haar weer te zien, maar ik had helaas haast. Mijn trein vertrok weer richting Shanghai...

--------------------------------------------------------------------------------

Al zes reacties:

fijn dat je weer helemaal opgeladen bent voor al je lessen
ik ben echt enorm jaloers op je! zeker als ik al die foto’s zie! duurt het nog lang voordat je naar Tibet gaat? Veel plezier nog met Da Wei en Lin Jun!
Janneke - 19-06-07 - 09:55

Haha die laatste foto is leuk: een mondkapje en haarnetje maar wel in de open lucht met blote armen staan
Verder een lueke update! Vooral het Chinese muur stukje inclusief het “abseilen” met thumbs-up ;)
Leo - 19-06-07 - 11:46

Wat vet! Klinkt echt goed, je hele reisverhaal. En dat was maar ‘n weekje!
Maaargoed, ik ga verder kamer schrobben. Aaaaaah, laatste keer achter de computer op de uni hier. Aaaaaah!
Els - 19-06-07 - 12:24

Ik moet zeggen dat ik het wel heel knap vind dat je nog positief kunt blijven tussen al die pindas. Ik had er maar één op mijn kamer en ik was het na een paar weken al redelijk zat met hem. Veel plezier nog!
Bart - 20-06-07 - 17:37

Laatste keer het echte China??? Ik denk dat de meeste mensen de drukte van Sanghai als het echte China zouden zien, maar jij niet Ach, hebt het in ieder geval gezien, en dat is meer dan de gemiddelde student kan zeggen!!!
Anouk - 22-06-07 - 10:02

Eindelijk je blog helemaal gelezen! Na wat onderbrekingen nu volledig op de hoogte :). Ziet er allemaal relekst uit en fijn dat je de Chinese taal weer omhelst. En voor mij ziet het er ook eigenlijk allemaal Chinees uit, maar ik ben natuurlijk geen kenner. Keep up the good bloggin’!
Karlijn - 24-06-07 - 11:20

Geplaatst door Sanne.A 7:59 Gearchiveerd in China Reacties (0)

Qing fang dong xiang Qingdao

Een week of drie geleden had ik het even helemaal gehad met die Chinese taal! Elke dag weer drie uur luisteren naar een Chinees die mij in het Chinees de Chinese taal uitlegt. Elke dag weer een overdosis aan nieuwe tekentjes met vreemde streepjes en nog vreemdere uitspraken. Daarnaast besteedde ik nog enkele uurtjes aan het in mijn hoofdstampen van deze vreemde tekentjes, betekenissen en uitspraken. En dan de uren waarop je officieel niet met die taal bezig bent... Dan is het alsnog overal om je heen. Het nadeel van steeds met karakters te kennen is dat ik zo'n beetje 70% van alles om me heen kan lezen. Dat houdt echter niet in dat ik begrijp wat ze ermee bedoelen. Zeven dagen per week: ping, fong, shang, qing, xiang, qu. Bleeeegh! Ik had op dat moment nog een week of acht te gaan en besloot om als psychologisch hulpmiddel deze weken in tweeen te splitsen. Als ik nou halverwege een weekje zou skippen zou het een stuk beter uit te houden zijn.
Inmiddels is mijn Chinees-dip wel weer een beetje over. Hoewel ik moet zeggen dat ik niet sta te springen om naar de les te gaan hou ik het zeker wel bij en wordt het zo langzamerhand ook een stuk interessanter. Naast dialoogjes als: "Hallo Dawei, wat heb jij dit weekend gedaan?", zijn we in de les steeds meer in staat om simpele discussies te voeren: "Waarom denken jullie dan dat MacDonalds slecht is voor het milieu?"

Dip over of niet, die week weg moest en zou er komen. Uiteindelijk besloot ik het mezelf niet al te moeilijk te maken door naar afgelegen verre gebieden te gaan. In plaats daarvan pakte ik een vliegtuig naar Qingdao. Nu vind ik het niet erg om 16 uur in een trein te zitten hoor, maar als ze me vliegtickets aanbieden die goedkoper zijn dan treinkaartjes, dan ga ik decadent met het vliegtuig. Qingdao staat trouwens bekend om twee dingen: bier een strand! Maar om het nou het Chinese Salou te noemen gaat wat verder. Nee, de Chinezen noemen Qingdao liever 'China's Zwitserland'. Om deze rare tegenstelling even uit te leggen: Qingdao was ruim een eeuw geleden Duits gebied. Duitse architectuur is dan ook alom aanwezig en ook de Duitsers zijn begonnen met het brouwen van bier. Hun merk 'Germania' is uiteindelijk omgedoopt tot 'Qingdao' en is nu veruit het meest verkochte bier in China. (O, en voor en Chinees is Duitsland en Zwitserland waarschijnlijk hetzelfde)

Wat me opviel in de busreis van het vliegveld naar het centrum was dat er geen verschikkelijk lelijke, stinkende, arme buitenwijken te vinden waren. Het zag er allemaal wel prima uit eigenlijk. Door de taxirit van de busstop naar mijn hostel werd ik wel weer even met mijn neus op het feit gedrukt dat ik toch echt in China was. Afdingen, miscommunicatie, op de verkeerde plaats afgezet worden, hostel bellen voor hulp en uiteindelijk toch voor slechts 2 euro op je bestemming aankomen. Het voelde goed om weer op stap te zijn.

Het was al laat, dus bleef ik verder die avond alleen aan de bar van het hostel hangen. Daar kreeg ik mijn eerste Qingdao biertje in mijn handen gedrukt. Gratis nog wel! Als ze ergens hier in het hostel niet moeilijk over doen, dan is het wel gratis biertjes uitdelen. Ze zijn duidelijk trots op hun merk. Zelfs als je het een keer voor elkaar krijgt om zelf voor je biertje te betalen, dan kost het niet meer dan 30cent voor een flinke pul. Buhuhu.

Gisteren begon ik mijn dag met een rondje door de wijk. Het lijkt een beetje op mijn eigen wijkje in Shanghai. Allemaal buitenlandse oude gebouwtjes, veel bomen en Chinezen. Met als verschil dat het hier direct aan zee grenst. Het weer is hier prima. Lekker (maar niet TE) warm en 's avonds koelt het flink af door de zeewind. Ik had me wel een beetje vergist in de zon, want na eventjes op het strand te zijn geweest was ik toch flink verbrand...

Heel leuk hier dus allemaal. En gelukkig ben ik een keer niet de enige die het hier leuk vindt. Met andere woorden, er zijn hier meerdere buitenlanders! Zometeen ga ik een of ander eilandje bezoeken met wat andere mensen samen, waar ik vooral niet op het strand ga bakken, maar waarschijnlijk in de schaduw ga zitten... Als het allemaal lukt, pak ik morgen een trein naar Beijing, waar ik nog tot zondag blijf. Echt, veel leuker dan Chinees studeren in Shanghai dit

Inmiddels ben ik al op het eilandje geweest... Het schijnt een van de mooiste stranden van China te zijn... Niet echt eens strand om over naar huis te schrijven, maar goed, ik heb eventjes gezwommen! Ik was samen met twee Nederlandse meisjes en een Franse jongen. Een van de twee Hollanders kwam trouwens uit Nijmegen, de enige gezamelijke bekende die we konden bedenken was Mies. Wel grappig, over de Merleyn, Blauwe hand en Camelot gepraat enzo.

En vanochtend heb ik het Qingdao biermuseum bezocht... Om 10.00 was ik al aan het bier. Pffff... Maar o o o , wat zijn ze hier trots op hun bier! Ontzettend grappig om het museum bezocht te hebben. Het was vijf euro inclusief twee glazen bier, borrelnootjes en een bierglas.

Bierstraat!

En voordat ik straks de trein in ga, had ik gelukkig nog even tijd dit schattige kerkje te bezoeken!

Tot zo ver Qingdao, over een uurtje pak ik m'n trein!

--------------------------------------------------------------------------------

Al zeven reacties:

Tekentjes-dip of niet, dit klinkt als een heel goed idee: geniet van je vakantie, iets dat al aan het lukken is, geloof ik, en wat met al dat gartis bier ook niet zo moeilijk moet zijn
Leuk, die zon: ik ben dan wel niet verbrand, maar na 1 oefenritje voor mijn fietsvakantie heb ik al een prachtig wit fietsbroekje aan. Dat wordt een bikiniloze zomer voor mij
Liefs!
Nora - 11-06-07 - 10:16

Ik hoop dat het bier beter smaakt dan de Budweiser, Bud Light, Miller Light, Coors Licht, Amstel Light, import-Heineken en wat nog meer voor zooi die ze in de VS schenken.
Bart - 11-06-07 - 13:12

Gratis bier! Hmm, ik leg hier toch steeds zo’n 4 euro neer voor een pint Carlinger. Vervelend.
Vanavond heb ik al mijn laatste feestje hier, Sanne! Raaaaar. Maargoed, jij nog heel veel plezier op je vakantie enzo, en ik spreek je vast snel weer op msn.
Els - 11-06-07 - 14:14

Relekst dat als je even in een dipje je gewoon de ruimte hebt om er een weekje tussen uit te piepen! Het is je gegund iig Geniet er van en heel veel plezier/sterkte nog!
Geert - 11-06-07 - 18:38

Ik wil ook wel een weekje naar Tsingtao!
Daniel - 11-06-07 - 23:54

Anders ik wel! Al dat gratis bier! ;)
Janneke - 12-06-07 - 08:35

Toch jammer dat ik niet zo van bier hou. Maar fijn dat het een leuke week geworden is, en dan nu nog even met frisse tegenzin de tekentjes in. Het grote aftellen is begonnen…nog 4 (vier! Vier! vier! compleet met wegstervende echo, hoor je ‘m??) weekjes tot je eneurm decandente reis richting India gaat beginnen!!!
Anouk - 12-06-07 - 14:40

Geplaatst door Sanne.A 7:58 Gearchiveerd in China Reacties (0)

Net een dorp hier

Ik kan me er af en toe over verbazen hoe veilig ik me hier in China kan voelen. Op welk lijstje in ook kijk op internet. Shanghai staat altijd in de top 10 van grootste steden in de wereld. Er zijn zelfs mensen die beweren dat ik op het moment in de grootste stad ter wereld woon! Maar als ik 's avonds door mijn wijkje loop, met alle bomen en schattige huisjes langs de weg, dan kan ik me dat niet echt voorstellen. Zelfs als ik in het hartje van Shanghai loop vind ik het allemaal wel meevallen. Ik bedoel, het is druk, natuurlijk, maar zo groot voelt het hier allemaal ook weer niet aan. Je kan hier uren door de stad lopen zonder je een seconde onveilig of geintimideerd te voelen. Hangjeugd is hier compleet afwezig en de Chinezen lijken nuttigere dingen te doen te hebben dan dronken over straat vervelend lopen te doen. Terwijl ik laatst naar huis liep dacht ik hierover na en juist op dat moment waren zowel links als rechts van me mensen aan het schelden. Links kwamen er twee luid scheldende Chinezen voorbij. Geen idee waar het over ging en ik moet zelfs zeggen dat ze misschien gewoon met elkaar aan het praten waren, maar dan op een andere toon dan ik gewend ben. Rechts was wat interessanter. Ik had al een man met zijn rug naar de straat zien staan. Hij was tegen een muur aan het pissen. Van ongeveer 100 meter verder kwam op dat moment een vrouw woedend zijn kant op fietsen. Ik geloof dat het haar muurje was... Gniffelend liep ik verder naar huis en was alleen maar meer overtuigd dat Shanghai verschrikkelijk veilig is. Dit is zo'n beetje het ergste wat je hier meemaakt.

Het stomme is dat de enige plek waar ik me vorige week niet op mijn gemak voelde mijn eigen huis was. En om precies te zijn, mijn eigen badkamer. Daar vond ik namelijk vorige week een veel te grote rondrennende kakkerlak aan. En nu vind ik het prima om die ondingen tegen te komen in openbare WC's in Cambodja of zoiets dergelijks, maar om ze tegen te komen in mijn eigen huis gaat misschien wat ver. Nu ben ik niet verschrikkelijk bang voor die beesten, maar ik merk toch dat ik tegenwoordig eerst zorg dat ik slippers aantrek voordat ik de badkamer binnen kom. Ook leuk dat ik later die dag naar de WC ging in het hostel (ik was op bezoek bij Sam, die daar al vier maanden woont) en daar niets minder dan een vrij grote rat tegenkwam. Geen goede dag voor naar de WC gaan dus.

En dan was er nog het voorval met de taxi naar huis. Alexia en ik deelden een taxi van het hostel terug naar Xujiahui. We zouden eerst langs mijn huis rijden dus legde ik uit waar ik woonde. Hij knikte en reed vrij abrubt weg, maar vervolgens ging hij ons de hele tijd de weg vragen. Hij had werkelijk geen idee waar hij reed en wist zelfs grote wegen niet te liggen. Verder nam hij bochten niet al te soepel. Nadat hij voor de tiende keer gevraagd had waar we heen wilden zei ik hem: "Rij anders maar rechtdoor naar de kruising van Huaihai Lu en Huashan Lu (twee bekende wegen), daarna sla je tweemaal rechts af en dan zijn we er." En wat doet hij: hij gaat een liedje zingen met de woorden die ik zojuist gebruikt heb. "Sla rechts af, rechts, sla rechts af, rechtdoor." Alexia en ik keken elkaar heel vreemd aan, waarna ik "HOOO, STOOOP" riep.

Aarzelend: "Heb je alcohol op?"
Taxichauffeur: "Huh?!"
Ik: "Of je dronken bent."
Taxichauffeur: "Nee ik ben niet dronken."

Alexia en ik kwamen tot de conclusie dat hij of loog en toch dronken was, of dat hij knettergek was. In beide gevallen wilden we niet in de taxi blijven zitten. We gaven hem 10 kuai terwijl er 18 op de teller stond terwijl Alexia tegen hem zei: "We zijn niet blij, we gaan". Haha, je had zijn gezicht moeten zien! Verder hebben we een heerlijk wandelingetje naar huis gemaakt door de rustige wijken van Shanghai met bomen en schattige huisjes langs de weg.

--------------------------------------------------------------------------------

Al zeven reacties:

Hoe zeg je of iemand dronken is?
Fonetisch dan? :)
Daniel - 30-05-07 - 14:53

Ni he zui ma? (pinyin)
nie chuh tswee maa? (fonetisch-achtig)
Sanne - 30-05-07 - 15:02

Wo tsjang che ie pieng pie djo?
Duss…. Ik vraag hier om ‘n biertje.
Els - 30-05-07 - 15:11

Ni he zui ma ELS?
Daniel - 30-05-07 - 18:16

Hanky panky nog an toe!
Leo - 30-05-07 - 23:27

Da’s nog niet makkelijk, dat Chinees. Misschien, Sanne, moet je maar een klasje oprichten
Verder lijkt het me vooral erg fijn dat je daar zo makkelijk over straat kunt. misschien houden die kleine chineesjes zich ook gewoon een beetje in als de ‘grote blanke reus’ voorbij komt?!
Anouk - 31-05-07 - 14:44

Hoe heerlijk vooroordeel-bevestigend: lieve Chinezen die ijverig en netjes zijn Relaxed dat de grootste gevaren daar in de misschien wel grootste stad van de wereld kakkerlakken en wildplassers zijn!
Nora - 04-06-07 - 12:45

Geplaatst door Sanne.A 7:57 Gearchiveerd in China Reacties (0)

Laatste dagen Shanghai (Deel 4)

Bijna vergeten... We hebben nog iets af te maken! De laatste twee dagen samen in Shanghai.

[Bouke, je weet hoe je moet inloggen, dus als jij ff jouw verhaal ertussen zet, dan zet ik de foto's er over een paar dagen nog bij.]

Komt ie dan, hè.

Vrijdag was nog een dag waarop we potentieel veel hadden kunnen doen, maar het grootste deel van de dag gebruikten we om wat souvenirtjes te kopen. En theekopjes afdingen is niet iets wat je 1, 2, 3 doet in China. Nee dat houdt in dat je eerst op 5 verschillende plaatsen globaal gaat proberen te achterhalen wat de prijs zou moeten zijn. Daarna bedenk je wat voor jou een redelijke prijs zou zijn en dan begint het echte werk. Voordat je de winkel inloopt zet je je chagrijnige, verveelde gezicht op en ga je rondlopen alsof alles er verschrikkelijk lelijk uitziet. Er komt uiteraard snel iemand naar je toe gelopen om te vragen wat je zou willen kopen. "Mwah, weet niet, ik kijk alleen even." Na een tijdje loop je naar de theekopjes waarvan je allang wist dat je DIE wilde hebben en kijkt er drie seconden naar. De verkoopster geeft een prijs en je kijkt haar een beetje lacherig aan met de woorden: "Ja dat is natuurlijk veel te duur he!" De prijs wordt lager en lager, maar je hoopt dat je er samen niet uitkomt. In dat geval kan je namelijk naar de winkel ernaast met de woorden: "Hiernaast kan ik deze voor X kopen, dus als jij het goedkoper doet koop ik het hier." Daarna hoop je dat je er weer niet uitkomt en gaat weer een winkeltje verder, enz enz enz. Uiteindelijk was ik wel blij met ons resultaat. Ik wilde ze graag nu kopen zodat ik ze met Bouke mee zou kunnen geven. Dus zodra ik thuis ben: traditionele teaparty bij mij thuis

Laat je niet bedotten: dat afdingen vind ze leuk! Je kunt ook gewoon het bij een houden en €3,- meer betalen voor je theekopjes. Ik moet toegevn ik vond het ook echt lachen. "You're killing me! You're killing me!" Oh ja, en niets maakt je zenuwachtiger dan duizend theekopjes in je bagage als je naar huis gaat. Maar ze zijn allemaal in een stuk aangekomen. Woehoe!

Shoppen in Yuyuan

's Avonds gingen we naar een Hotpot Restaurant. Dat is dat gebeuren met hete soep en veel zooi om erin te gooien. Het was een veel te luxe restaurant met relaxete stoelen en 100 Chinezen per persoon om je te bedienen. Het rare is alleen dat hotpot daar volgens mij eigenlijk niet voor geschikt is. Tot nu toe heb ik alleen hotpot gegeten op tuintafels en in rare achteraf gelegen restaurantjes. Ook betaalde je normaal niet meer dan Y15 de man. Dit was een stuk duurder, maar eigenlijk niet heel veel lekkerder... Maar ach, ik vond het wel leuk. Tenminste... Bouke, misschien wil jij hier het verhaal van de stinky-tofu vertellen?

Gaarne! Stel je voor loopt over straat in een gemiddelde Chinese stad. Niks aan het handje, totdat de meest onaangename geur je neus binnendringt. Je kijkt om je heen; is hier er ergens een toilet c.q. open riool waarin het karkas van een yak ligt te rotten? Is het antwoord nee, dan beleef je waarschijnlijk je eerste ervaring met stinky-tofu. Een ervaring die meestal eindigt met het zoeken van een veilig heenkomen met een hand over mond en neus. Bijna net zo erg als de stank die ene keer bij Bart onder in de gang, weet je nog Daniël? Vervolgens neem je je natuurlijk voor nooit, maar dan ook nooit stinky-tofu te eten. En dan zit je in een luxe restaurant in een shoppingmall in Shanghai en krijjg je een fijne curry-soep voorgeschoven om je ingerdiënten in te deupen. Maar wacht, er zit al iets in. Ach het is maar tofu, dat smaakt toch nergens naar. Behalve wanneer het stinky-tofu is natuurlijk. Vervolgens ben je vijf minuten bezig die smaak uit je mond en een half uur om alle tofu uit je soep te krijgen. Gelukkig smaakt het niet zo erg als het ruikt.

Hotpot

Mag ik uhhh deze foto gebruiken Bouke??

's Avonds gingen we uit. We gingen naar de Mural waar ik wel vaker heen ga en wat Bouke dus graag even wilde zien. De bediening was alleen belachelijk slecht die avond. Heel leuk hoor onbeperkt drinken voor Y100, maar als je vervolgens 30min (of was het zelfs meer Bouke?) in de rij staat voor een drankje dan schiet het niet echt op. Een ander nadeel was dat ik niet echt mensen had kunnen bereiken om mee te gaan. En met z'n tweeen uit is natuurlijk wel leuk, maar ik had het leuker gevonden als Bouke wat meer van mijn vrienden had kunnen ontmoeten. Ook begon Bouke die avond volgens mij ernstig te twijfelen of ik uberhaupt wel vrienden had, of dat allemaal uit mijn duim had gezogen

Niet overdrijven, hè. Ik twijfelde er alleen aan hoe goede vrienden het waren

Laatste dagje, zaterdag. We gingen eerst veel te decadent brunchen in een tent genaamd 'a future perfect'. Heel duur, maar heel lekker, dus boeiend. De dag ging eigenlijk veel te snel. Terug in het hostel pakten we onze tassen vast in en maakten een laatste wandelingetje door Shanghai. Nanjing Lu, the Bund. We aten in een restaurant in dezelfde mall als de dag ervoor. Het was een Chinees restaurant uiteraard, want op je laatste dag in China moet je natuurlijk Chinees eten, maar dan met totaal andere gerechten dan normaal. Het was echt super lekker. Daarna weer terug naar het hostel. We hadden onderweg een boekje gekocht over Chinees schaken. Ik had Bouke namelijk enkele maanden geleden een Chinees schaakspel kado gedaan, maar wist eigenlijk niet hoe het moest. We probeerden wat te klooien met het pauper schaakspel dat erbij zat, maar het wilde nog niet echt lukken...

En toen zondag. Om 5 uur 's ochtends ging de wekker en das natuurlijk niet leuk. Zeker niet als dat betekent dat je Bouke naar het vliegveld moet brengen! Enigszins aan de vroege kant pakten we een taxi richting Pudong Airport. Op de een of andere manier was er iets voorgeprogrameerd in de taxichauffeur als "als mensen naar het vliegveld willen --> dan hebben ze haast --> dus moet ik als een GEK naar het vliegveld scheuren" Ik heb hem wel 5 keer verteld dat we alle tijd van de wereld hadden en dat hij rustig aan kon doen, maar hij bleef maar mensen inhalen en lomp hard rijden. Veel te vroeg kwamen we op het vliegveld aan om erachter te komen dat Bouke anderhalf uur vertraging had. Nu hadden we wel heel veel tijd te doden. Maar tadaaa, laat ik nou nogsteeds het schaakbordje in mijn tas hebben zitten. En nu denken jullie natuurlijk allemaal dat schaken niet echt het meest romantische is wat je kunt doen in je laatste drie uurtjes samen, maar geloof me dat het heel fijn is om maar gewoon bezig te blijven. De tijd ging als een gek voor bij en daarna kwam het gedag zeggen... En dat was uhm... VRIJ VERVELEND! Maar het waren twee geweldige weken. Met de nodige pieken, dalen, lange bus- en treinreizen, Chinezen, decadente etentjes en kakkerlakken op een stokje.

Ja, nu mijn mening over twee weken China. Het was fijn om Sanne weer te zien, maar Chinezen zijn gek! Oké, dat is wat overdreven. Ik vond het een geweldige belevenis om in een heel andere cultuur te zijn. Ik trok dat veel beter dan ik dacht te doen. En ik ben heel blij dat ik gezien heb waar Sanne woont, studeert en stapt in dit half jaar en met wie ze dat doet. Het waren echt twee geweldige weken, waarin we allerlei unieke dingen heb meegemaakt.

En dat is inmiddels een weekje geleden. In dat weekje ben ik alweer aardig in mijn oude ritme terug gekomen. En hoewel alle andere geschiedenisstrebers echt alweer bijna naar huis gaan, voelt het hier ook alsof mijn Shanghainese leventje tot een einde begint te komen. Nog iets minder dan 8 weken en dan begin ik 'al' mijn lange reis richting huis.

O, en nu ook nog een filmpjes update!! Zo hebben we het KABELBAANTJE in Huashan. Ook filmpjes van de show in de Shaolin Temple. In DIT filmpje moeten vier mensen uit het publiek de monniken nadoen. Lukt niet echt zoals je ziet, maar wel lachwekkend. In DIT filmpje breekt een monnik gewoon even een ijzeren staaf op zijn hoofd. DEZE is ook vrij onduidelijk, maar een monnik prikt een ballon lek met een doodgewone naald dwars door een glazen plaat heen!! En dan hebben we nog EEN en TWEE filmpjes vanuit de nightmarket in Kaifeng met veel geBBQde kakkerlakken, Chinese muziek en 1 seconde Bouke. Ho, en nog een DERDE met een meisje dat op commando leuke liedjes zingt en 1 seconde Bouke.

--------------------------------------------------------------------------------

Al zes reacties:

Heeeeuy Sanne!
Ik heb stiekem jouw deel van het verhaal al gelezen. Sorry!
Els - 20-05-07 - 13:28

Ik moet eveneens schuld bekennen! Ik kon niet wachten! Maar nu kan ik alsnog niet wachten op het stuk van Bouke die hier al 5 minuten staat te wachten op een computer! Arme hij! Maar goed, ik moet ook allerlei dingen doen dus helaasch. :)
Daniel - 21-05-07 - 11:53

Haha, ik heb het hele stuk gelezen, inclusief alle foto’s! Nou had ik het meeste al van beide zijden weer gehoord, maar toch erg leuk. Nog even doorzetten, Sanne, die 8 weekjes zijn voorbij voor je er erg in hebt!
Anouk - 22-05-07 - 16:49

Nette interactie, guys! Alleen dit stukje is niet geschikt om te lezen met honger… waarom eten jullie de hele tijd zo lekker (ik hou me maar vast aan de stinky-tofu, haha!)
Nora - 22-05-07 - 16:54

Ik krijg gelijk al walgingen als ik terugdenk aan die geur bij Bart. Moet vast lekker zijn, stinky-tofu. Relaxte toevoegingen Bouke!
Daniel - 22-05-07 - 17:13

Hoi Sanne,
Bouke heeft een heerlijke tijd gehad, dat kan je aan hem zien, ruiken, horen en voelen. Dit ondanks de toestand van Lies (we gaan er van uit dat Hij je op de hoogte houdt). Het is ook duidelijk dat hij met pijn in zijn hart afscheid van je heeft genomen. Maar geduld is en blijft een schone zaak. We willen je nog bedanken voor (het kopen (afdingen) van) het theeservies en de flitser (mooi ding trouwens). We blijven je volgen en wensen je nog een goede studietijd en nog veel cultuursnuiftijd daarna.
Groet, Lies en Andrew
Lies & Andrew (Email) - 29-05-07 - 18:41

Geplaatst door Sanne.A 7:56 Gearchiveerd in China Reacties (0)

Sanne's stadje (Deel 3)

Nou ja, stadje... Na onze slopende treinreis arriveerden we in de metropool die Sanne al enkele maanden haar thuis noemt. Het voouitzicht om bijna een week lang de thuisstad van mijn vriendin te kunnen verkennen, maakte mij zeer ongeduldig in de trein. Aangezien deze ook nog eens vertraagd was - waardoor de reistijd opliep van 12 naar 15 uur - kwamen we pas vroeg in de nacht in Shanghai aan. Vandaar was het echter nog slechts een korte taxirit naar ons prettige hostelletje. Shanghai is een metropool in een ronduit chaotisch land, dus je denkt: double the fun. Niets blijkt minder waar. In verhouding tot de vier andere miljoenensteden die we tot nu toe bezocht hebben, is Shanghai een schone, rustige en ja hoor, westerse stad. Ideaal om na een pechrijke periode bij te tanken. Na een welverdiende nachtrust op een zacht(!) matras besloten wij ons te goed te gaan doen aan Chinese kunst in het nabijgelegen Shanghai Museum. Ons hostel ligt namelijk vlak achter People Square, zo ongeveer het hart van de stad. Op en om People Square liggen parken, musea, winkelstraten en andere bezienswaardigheden. Allemaal op loopafstand dus.

Het Shanghai Museum zelf bulkt van de typische Chinese kunst. Jade beeldjes, porcelein, kalligrafie en schilderkunst in Chinese stijl in grote hoeveelheden. Gelukkig werd er bij ieder gedeelte een analytische beschrijving van de ontwikkeling die de bepaalde kunstvorm had gehad gegeven. In plaats van in de meeste andere bezienswaardigheden een beschrijving van wat je toch al ziet, zonder aan te geven waarom het zo belangrijk is. Dit maakte het allemaal wat bevattelijker en interessanter. Na ons museumbezoek vonden wij het wel weer genoeg geweest en zijn wij naar een Thais restaurantje geweest waar Sanne mij de door haar zo gewaardeerde Phad Thai heeft laten proeven.

De dag daarna was de grote dag: een rondleiding door het Shanghaise leven van ene Sanne Albers. Eerst brachten we een bezoek aan de vermaarde Jiao Tong-universiteit. Daar ontmoetten we een aantal vrienden, zoals Alexia (met eneurme zonnebril) en Koreaanse Sam. Met een groep bestaande uit Thai, Zweden, Belgen, Koreanen, Italianen en Tahitianen gingen we vervolgens lunchen. Daarop scheiden wij ons weer af van de groep om Sannes woning te gaan bekijken. Deze was niet erg sfeervol ingericht, maar praktisch gelegen. Om deze dag goed af te sluiten, gingen we eten in een Teppanyaki-restaurant waar je voor €15 onbeperkt kunt eten. Dus hebben we ons te goed gedaan aan Sashimi en garnalen. Zeer geschikt.

Gsiteren zijn we naar het Urban Planning Centre geweest. Hier is een enorme maquette te zien van Shanghai waarop aangegeven is wat er nog moet veranderen voor de Worldexpo van 2010. Een zeer ambitieus project dat hele bijzondere architectuur gaat opleveren. De maquette was in ieder geval indrukwekkend. Om al die ambitie ook in het echt te zien, zijn we hierna naar Pu Dong gegaan. Dit gebied ligt aan de andere kant van de rivier die Shanghai begrensde. Hier is in de afgelopen tien jaar een enorm zakendistrict uit de grond gestampt. Toen stond er vrijwel alleen een eneurme vuurpijl (Oriental Pearl Tower), nu staat er een van de hoogste gebouwen ter wereld (Jin Mao) en wordt er een nieuwe gebouwd.

Even wat leuke feitjes over dat nieuwe gebouw. Het is ontworpen door een Japanse architect. Het leek hem leuk om vanaf een bepaalde plaats naar het gebouw te kijken en dat er dan een gat in zat zodat je precies de Pearl Tower zou kunnen zien liggen. Een rond gat wel te verstaan. Nogmaals: een Japanse architect ontwerpt een gebouw dat de Shanghainese skyline moet gaan domineren met daarin een groot rond gat... Uiteraard zagen de Chinezen het niet zitten dat er een gebouw in de vorm van de Japanse vlag zou komen te staan, dus werd het ontwerp veranderd zodat er een vierkant gat ik zou komen. Er was nog een aanpassing nodig. De toren zou oorspronkelijk namelijk het hoogste gebouw ter werle worden, totdat men in Dubai sneller een hoger gebouw neer besloten te zetten. Een kleine aanpassing maakte het gebouw zodat het enkele maanden het hoogste gebouw ter wereld zal zijn. Dat is dus totdat men klaar is met een NOG hoger gebouw in Dubai.

Hij's nog niet helemaal af

Ook is er een enorm park (Century Park) te vinden en het hoogste hotel (de Hyatt) ter wereld. Om de hele maquette in het echt te zien, zijn we naar het observation deck van de Jin Mao gegan. Wat vette foto's opleverde. Dit observation deck ligt ongeveer 40 meter hoger dan dat van bijvoorbeeld het Empire State Building. Pu Dong heeft een vrij steriele uitstraling, wat best een schok is als je een paar dagen daarvoor nog op de night market van Kaifeng geweest bent.

Century Park

Sanne's stadje

Wat een eneurme vuurpijl!

Ik heb nogsteeds niet al te veel toeristische dingen gedaan in Shanghai. Ik moet zeggen dat ik het wel ontzettend indrukwekkend vond om naar het Urban Planning Centre te gaan. Ik bedoel, ik ken m'n stadje redelijk goed inmiddels en om dan te bekijken wat ze er allemaal mee gaan uitspoken, das best heel interessant.

Om de omslag terug niet al te abrupt te maken, zijn we die avond in een Italiaans restaurantje geheel volgens de westerse gewoonten gaan uit eten. Dus: met mes en vork, de bediening aansprekend in het Engels, een lekker rood wijntje erbij, van je eigen bord etend, over je rechter schouder bediend worden, enzovoort. Het was duidelijk zichtbaar dat het Sanne goed deed.

Ja inderdaad. Maar wat wil je? Op mijn bord lag een pizza met maarliefst VIER soorten KAAS!

En nu is het vandaag en bloggen we binnenkort het einde van de trip door.

--------------------------------------------------------------------------------

Al vijf reacties:

Vet, jongens! Het binnenland van China klonk op dit moment vooral erg vermoeiend, maar misschien komt dat doordat het hier 9.00u is en ik al in de bibliotheek zit. Ben een grote fan van jullie gespreks-stijl van bloggen. Keep up the good work!
Els - 11-05-07 - 10:14

Ik denk dat de sfeer in het verhaal goed overkomt, ik word al zenuwachtig en onrustig als ik het lees! Maar erg goed, klinkt heul vet! Hoewel, het kan nooit zo leuk zijn als het Diesfeest gisteravond… Waarschijnlijk is het in het echt nog duizend keer leuker. En ik sluit me bij Els aan, de schrijfstijl bevalt mij ook meer dan prima!
Anouk - 11-05-07 - 12:29

Wat een lieve foto! Wat goed dat Shanghai zo lief voor jullie was! Vier soorten kaas, op een pizza, mag ik ook? Ah toe? Heb nog heel veel plezier samen in Sannes stadjes en neem nog een extra garnaal voor mij!
x
Nora - 11-05-07 - 13:36

Leuke verhalen, jongens! Sanne’s vreugde over de vier soorten kaas vond ik een goede afsluiter!
Karlijn - 12-05-07 - 10:51

En nu ook nog foto’s, het moet niet gekker worden. Arme garnalen!
Els - 12-05-07 - 12:45

Geplaatst door Sanne.A 7:55 Gearchiveerd in China Reacties (0)

(Berichten 11 - 15 uit 47) « Pagina 1 2 [3] 4 5 6 7 8 9 10 »