Een Travellerspoint blog

Vier dagen treinen

Woensdag avond had ik een stel vrienden uitgenodigd om samen uit eten te gaan. Wel een beetje aan de vroege kant, want om 20.00 moest ik iedereen verlaten en op weg naar het treinstation. Heel gezellig allemaal en heel erg dubbel. Het was op dat moment absoluut niet leuk om gedag te zeggen tegen sommigen, maar O O O wat had ik een zin om op weg te gaan. Dus om 20.00 zaten Carolien en ik in de taxi, met pijn in mijn hart wierp ik mijn laatste blik op Shanghai.

Nou dag he!

Eenmaal op het treinstation zaten we geduldig te wachten aangezien we veel te vroeg waren. Alleen gebeurde er maar niks... Geen massa's mensen die elkaar verdrukten om vooraan in de rij te staan, geen groene lettertjes met 'JULLIE MOGEN'. Helemaal niks! Toen we gingen vragen wanneer de trein zou gaan kregen we het antwoord: "ja, maar die is nu al weg he!". WHAAAATTT!! Ik geloof niet dat ik helemaal onder woorden kan brengen hoe dat voelt... Niet leuk! Maar gelukkig konden we zonder gezeur onze kaartjes omruilen voor de trein van morgen. Lees: een langzamere trein. En even later zaten we weer in een taxi terug Shanghai in... Donderdag 14.45 zaten we keurig netjes op tijd in onze trein richting Chengdu.

Het viel me eigenlijk alles mee die treinreizen. Ik denk dat mijn langste reis tot nu toe zo'n 20 uur is geweest, deze was 40 uur! Carolien en ik maakten snel vriendjes met de Chinezen in onze coupe om op hun onderste bedden te kunnen zitten overdag. Wij hadden allebij bovenste bedden namelijk. Dat houdt in dat als ik in mijn bed lig en wil weten hoe laat het is, ik mijn kop stoot. Maar vriendjes maken is belachelijk makkelijk als je Chinees praat, want dan ben je echt ZOO interessant. Het was een wat oudere trein en dus lekker rommelig. Om onze tijd te doden huurden we een DVD-speler voor een paar uur en kochten we zelfs een tetris-spelletje. Vrijdag voor het eerst in mijn leven een hele dag in een trein doorgebracht.

Zaterdag ochtend kwamen we nog voor zevenen aan in Chengdu. We dumpten onze tassen in een hostel en gingen meteen op weg naar de pandaatjes. Ik was benieuwd hoe die schattige pandabeertjes op hobbelpaarden gegroeid waren. Het viel alleen een beetje tegen want we waren er te laat. Dat wil zeggen dat alle panda's binnen in hun hok liggen te slapen. Ik heb wel een paar van de kleintjes gezien, maar die waren dus inmiddels groot en laten binnen in hun hok te slapen... Wel hadden we geluk, want 15 dagen ervoor was er weer een nieuwe geboren. Aww... een 10cm lange giant panda!

Wat zijn ze groot geworden he

Daarna haalden we de kaartjes op. Randy kwam ook aan op het vliegveld en met zijn drieen gingen we inkopen doen. En ja hoor, 20.30 zaten we weer in de trein! Wat was in zenuwachtig geweest zeg! Eindelijk met DE trein naar Tibet! Het was duidelijk een stuk luxer dan de vorige trein. We hadden dit keer zelf een onderste bed dus hoefden we geen vrienden te maken met de rest. Maar ja, we waren natuurlijk wel weer de enige buitenlanders in de trein, dus voor we het wisten hing iedereen aan onze lippen. "Zijn jullie hier studenten? Waar komen jullie vandaan? Oooh, Holland, daar hebben ze toch windmolens? Waar gaan jullie heen?" Zondag brachten we de hele dag weer door in de trein. Ik had een veel te dik boek bij me en duizend andere dingen om te doen, maar ik heb niks uitgevoerd en de hele dag uit mijn raam zitten staren. Want wat was het MOOI! Van hoge groene bergen met kolkende rivieren ertussen, tot kale woestijnachtige gebieden. Maar stiekem zat ik natuurlijk te wachten op de volgende dag. De dag waarin we door Tibet zouden rijden! Ik ging vroeg mijn bed in (kan ook niet anders, rond tienen gaat zonder waarschuwing het licht uit in de trein) zodat ik vroeg wakker zou worden.

Ik en mijn geliefde treinkaartje

Noodles slurpen in de trein

Ik sliep vrij slecht die nacht doordat de lucht veel te droog en koud was door de airconditioning. Ik deed mijn ogen vanmorgen open, maar deed ze snel weer dicht: AUW! Koppijn!! Alles pijn! Misselijk! Koud! Ik was ziek... Ik weet niet zo goed of het van het hoogteverschil kwam maar het was geen pretje. Als ik het af en toe op kon brengen om mijn hoofd op te tillen zag ik de meest fantasitsche dingen buiten, maar het lukte gewoon niet om naast het raampje te gaan zitten. Ik moest echt liggen. Toch kreeg ik zo hier en daar genoeg mee. Ik kan het misschien het beste omschrijven als 'buitenaards mooi'. Zelfs een simpel groen glooiend grasland ziet er op 4000 meter hoogte heel bizar uit. Echt geweldig allemaal! Ook reden we kilometers lang door niets dan ijzige bergen. Grotendeels bestond het uitzicht uit een grote grasvlakten met yaks (Yeah), met op de achtergrond geweldig mooie bergen. De meren en de lucht waren niet te geloven zo blauw, maar dat kan ook komen doordat ik al maanden niks zie dan grijze zooi in Shanghai). De luidspreker tetterde onaangebroken over wat er allemaal onderweg te zien was met hier en daar een prachig Chinees popnummertje. We probeerden te verstaan wat ze zeiden, maar veel verder dan "dit is de grootste" en "dit is de hoogste" en "dit is de beste" kwamen we niet.

Windowsachtergronden zijn over een maand te bestellen bij mij thuis

Rond een uur of drie ging het godzijdank weer een stukje beter met me. Ik kreeg weer hoop dat het na een nachtje slapen weer goed zou komen en ik dus niet een week lang ziek op bed zou liggen... Ergens zat ik wel te balen dat ik precies deze dag ziek moest zijn, want wat heb ik een moeite voor deze treinkaartjes moeten doen zeg! Maar aan de andere kant heb ik toch nog vrij veel meegekregen van alles om me heen en ik kan alleen maar zeggen dat het heel veel goed voorspelt voor de komende tijd. En dan kom je ineens na vier dagen en nachten treinen aan in Lhasa. LHASA! Ik moet zeggen dat ik nog niet veel gedaan heb. Mijn tas naar het hostel sjouwen en naar een restaurantje lopen was absoluut genoeg voor vandaag. Ik voel me na elke drie stappen al moe. Dus ik ga vanavond hier leuk rondhangen en dan morgen... YYEEAAYYY ik ben in Tibet!

--------------------------------------------------------------------------------

Al zes reacties:

Whoeoehoeee Tibet!
Ik ben jaloers Sanne, echt!
Janneke - 16-07-07 - 16:09

Tibet!!!!!!!! WHOOOOOOOOOOOHOOOOOOOOOOOOOO! Check it out!
...maar Tibet is toch geen land (lees: China).
Jens - 16-07-07 - 17:20

Omgomgomgomgomgomgomgomgomg!
Geniet ervan, Sanne!
Els - 16-07-07 - 18:13

Klinkt echt r-r-r-relaxed :)
Mirjam - 17-07-07 - 12:46

OMG! Doe je goed, Sanne! Pas je wel een beetje op voor de verschikkelijke sneeuwman?
Geert - 17-07-07 - 17:31

Sanne wat geweldig lijkt me dat Tibet. Ik ben een beetje “jaloers” maak maar veel foto’s dan kan ik het ook een beetje meebeleven.
Ineke (Email) - 17-07-07 - 23:04

Geplaatst door Sanne.A 8:05 Gearchiveerd in China

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint